Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, maj 2016 – nowa formuła) koncentruje się na sprawdzeniu umiejętności interpretacji tekstów kultury oraz tworzenia wypowiedzi argumentacyjnej. Zdający musi rozpoznać problem podejmowany w tekście, zająć wobec niego stanowisko i uzasadnić je, odwołując się do różnych kontekstów literackich i kulturowych. Istotne jest także logiczne budowanie wywodu, spójność kompozycyjna oraz poprawność językowa, ponieważ wszystkie te elementy podlegają szczegółowej ocenie egzaminacyjnej.
Jednym z głównych zagadnień arkusza jest refleksja nad naturą literatury i procesem twórczym. Tekst Jana Parandowskiego przedstawia literaturę jako sztukę nieograniczoną tematycznie, czerpiącą inspirację z całej rzeczywistości – zarówno codzienności, jak i wyobraźni czy innych dzieł. Pisarz ukazany jest jako twórca, który przetwarza rzeczywistość, selekcjonuje doświadczenia i nadaje im nowe znaczenia. Drugim ważnym obszarem jest problem czasu, pamięci i kreowania rzeczywistości w literaturze, ukazany w tekstach Brunona Schulza i Tadeusza Konwickiego, gdzie rzeczywistość ma charakter subiektywny, nielinearny i zależny od wyobraźni oraz wspomnień.
Ostatnia część arkusza polega na wyborze jednego z tematów wypracowania i jego rozwinięciu w formie spójnego tekstu argumentacyjnego lub interpretacyjnego. Określ, jaki problem podejmuje Jan Parandowski w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów Brunona Schulza „Genialna epoka” oraz Tadeusza Konwickiego „Bohiń”.