Arkusz maturalny z języka polskiego na poziomie rozszerzonym (maj 2015 – formuła 2015) koncentruje się na sprawdzaniu umiejętności interpretacji tekstów kultury oraz tworzenia wypowiedzi argumentacyjnej. Zdający musi nie tylko poprawnie odczytać sens analizowanego tekstu, ale również sformułować własne stanowisko i uzasadnić je, odwołując się do innych dzieł literackich lub kontekstów kulturowych. Szczególny nacisk położony jest na umiejętność rozpoznania problemu podejmowanego przez autora oraz jego interpretację w szerszym kontekście filozoficznym i estetycznym, a także na zachowanie spójności, logiczności i poprawności językowej wypowiedzi.
Jednym z kluczowych zagadnień arkusza jest refleksja nad naturą piękna i rolą sztuki, ukazana w tekście Umberta Eco. Zdający powinien rozważyć, czy piękno ma charakter absolutny i transcendentny, czy też zależy od sposobów jego przedstawiania w sztuce oraz od percepcji odbiorcy. Równolegle pojawia się zagadnienie interpretacji porównawczej, wymagające zestawienia dwóch utworów literackich i analizy ich wspólnych motywów oraz różnic w sposobie przedstawienia tematu. W tym przypadku istotne staje się ukazanie doświadczenia zesłania, cierpienia i zniewolenia, a także sposobu, w jaki różni autorzy interpretują historyczne i egzystencjalne aspekty tego doświadczenia.
Arkusz zawiera dwa tematy wypracowań, spośród których zdający wybiera jeden i rozwija go w formie dłuższej wypowiedzi. Określ, jaki problem podejmuje Umberto Eco w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów (Zygmunt Krasiński „Na Sybir!” oraz Jacek Kaczmarski „Zesłanie studentów”).