Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, styczeń 2003) obejmuje wyłącznie część wypracowaniową i sprawdza umiejętność interpretacji tekstów literackich oraz ich porównywania w kontekście problemów egzystencjalnych i kulturowych. Zdający musi wykazać się zdolnością analizy fragmentów prozy i poezji, dostrzegania środków artystycznych oraz interpretowania kategorii takich jak czas, przestrzeń czy pamięć. W jednym z zadań kluczowe jest zrozumienie roli „bagażu pamięci” jako elementu kształtującego tożsamość człowieka, a także uchwycenie różnic w sposobie przedstawienia przeszłości i doświadczeń w tekstach literackich.
Arkusz wymaga także umiejętności porównawczej analizy motywów literackich, takich jak tradycja czy obyczajowość, na podstawie wskazanych fragmentów znanych dzieł. Zdający powinien rozpoznać sposoby obrazowania, funkcje stylu oraz stosunek autorów do przedstawianych zjawisk, np. zestawiając idealizowaną wizję tradycji z jej krytycznym ujęciem. Istotne jest również wykorzystanie kontekstów literackich i historycznych, a także formułowanie spójnych, logicznych wniosków wynikających z analizy.
Wypracowanie polega na wyborze jednego z dwóch tematów i jego rozwinięciu w formie interpretacji lub rozprawki, z zachowaniem odpowiedniej kompozycji i poprawności językowej. Jak pisarze odpowiadają na pytanie o rolę „bagażu pamięci” w życiu człowieka? lub Ucztowanie jako motyw literacki.