Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, czerwiec 2018 – formuła 2015) sprawdza przede wszystkim umiejętność tworzenia wypowiedzi argumentacyjnej oraz interpretacyjnej, opartej na analizie tekstów kultury. Zdający musi wybrać jeden temat i napisać wypracowanie liczące co najmniej 300 słów, wykazując się rozumieniem problemu, umiejętnością zajęcia stanowiska oraz jego uzasadnienia poprzez odwołania do różnych kontekstów kulturowych. Istotną rolę odgrywają również kryteria oceny obejmujące spójność, kompozycję, styl i poprawność językową, co pokazuje, że egzamin sprawdza zarówno kompetencje interpretacyjne, jak i językowe.
Główne zagadnienia arkusza koncentrują się wokół wpływu kultury masowej na literaturę oraz refleksji nad naturą ludzkiej egzystencji, w tym relacji między ciałem a duszą oraz trwałością wartości duchowych. W pierwszym zadaniu punktem wyjścia jest tekst Michała Głowińskiego, który analizuje oddziaływanie kultury masowej na literaturę XX wieku, wskazując zarówno na jej wpływ na formy literackie, jak i na mechanizmy obronne literatury wobec dominacji kultury popularnej. Drugie zadanie polega na interpretacji porównawczej utworów Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Bolesława Leśmiana, które podejmują temat przemijania, napięcia między światem materialnym a duchowym oraz konfliktu między cielesnością a dążeniem do wartości absolutnych.
W arkuszu pojawiają się następujące tematy wypracowań: Określ, jaki problem podejmuje Michał Głowiński w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego „Sonet V. O nietrwałej miłości rzeczy świata tego” oraz Bolesława Leśmiana „Rozmowa”.