Arkusz maturalny z języka polskiego na poziomie rozszerzonym (czerwiec 2016) sprawdza przede wszystkim umiejętność tworzenia rozbudowanej wypowiedzi pisemnej oraz interpretacji tekstów kultury. Egzamin ma charakter problemowy – zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznania głównego zagadnienia w tekście, sformułowania stanowiska oraz jego uzasadnienia poprzez odwołania do innych utworów literackich lub szerzej rozumianych tekstów kultury. Kluczowe znaczenie mają także poprawność językowa, kompozycja wypowiedzi oraz spójność argumentacji, co wynika bezpośrednio z kryteriów oceniania przedstawionych w zasadach egzaminu.
Jednym z głównych obszarów tematycznych arkusza jest problem tożsamości i doświadczenia wygnania, przedstawiony w tekście Jerzego Święcha „Narracje wygnańcze”. Autor analizuje wpływ utraty miejsca i zakorzenienia na psychikę jednostki oraz wskazuje, że wygnanie prowadzi do kryzysu ciągłości „ja” i konieczności budowania nowej tożsamości. Istotnym zagadnieniem jest również rola pamięci, narracji oraz twórczości w procesie odzyskiwania sensu egzystencji. Drugim ważnym nurtem jest refleksja nad harmonią, szczęściem i prostotą życia, ukazana w zestawieniu poezji Leopolda Staffa i Czesława Miłosza. Oba teksty eksponują wartości duchowe, spokój oraz afirmację codzienności, choć czynią to za pomocą odmiennych środków artystycznych i perspektyw interpretacyjnych.
Ostatnia część arkusza polega na wyborze jednego z tematów i stworzeniu wypracowania liczącego co najmniej 300 słów, które może mieć charakter argumentacyjny lub interpretacyjny. Określ, jaki problem podejmuje Jerzy Święch w podanym tekście. Zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tego tekstu oraz do innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych tekstów Leopolda Staffa „Ogród przedziwny” oraz Czesława Miłosza „Dar”.