Arkusz maturalny z języka polskiego (poziom rozszerzony, czerwiec 2015) sprawdza przede wszystkim umiejętność analizy i interpretacji tekstów kultury oraz tworzenia samodzielnej wypowiedzi argumentacyjnej. Zdający musi wykazać się zdolnością rozpoznania problemu zawartego w tekście nieliterackim, odczytania zarówno treści jawnych, jak i ukrytych, a także wykorzystania kontekstów kulturowych i literackich. Istotne znaczenie ma również umiejętność budowania spójnej, logicznej wypowiedzi, zgodnej z zasadami retoryki i kompozycji, co wynika z wymagań oceniania obejmujących m.in. poprawność rzeczową, styl oraz strukturę tekstu.
Centralnym zagadnieniem arkusza jest refleksja nad pojęciem europeizmu i jego związkiem z kulturą narodową, przedstawiona w tekście Pawła Hertza (strona 2–3 arkusza). Autor wskazuje na trzy fundamenty kultury europejskiej – grecki, rzymski i chrześcijański – oraz podkreśla znaczenie odrębności narodowej jako warunku uczestnictwa w tej wspólnocie. Zdający powinien rozważyć, czy europejskość polega na uniwersalizmie, czy raczej na różnorodności doświadczeń historycznych i kulturowych. Drugim ważnym obszarem jest interpretacja porównawcza tekstów poetyckich, która wymaga analizy sposobów przedstawienia miłości, cierpienia i relacji między życiem a śmiercią w utworach barokowych i romantycznych, z uwzględnieniem środków stylistycznych i kontekstu epoki.
W ostatniej części arkusza zdający wybiera jeden z tematów wypracowania i rozwija go w formie dłuższej wypowiedzi argumentacyjnej lub interpretacyjnej. Znajdź i sformułuj problem, jaki podejmuje Paweł Hertz w podanym tekście, a następnie zajmij stanowisko wobec rozwiązania przyjętego przez autora, odwołując się do tekstu oraz innych tekstów kultury lub Dokonaj interpretacji porównawczej podanych utworów – Jana Andrzeja Morsztyna „Do trupa” oraz Adama Mickiewicza „Sonet XIII”.