Żeby wygrać trzeba przegrać

Żeby wygrać trzeba przegrać, takie słowa usłyszałem

kiedy byłem bardzo mały

nie wiedziałem, o co chodzi, pewnie byłem ciut za młody

ale je zapamiętałem

wtedy chciałem pisać wiersze, te miłosne, najpiękniejsze

czułem w sobie wielki talent

gdy rodzice usłyszeli, zaraz mnie w obroty wzięli

synu czy ty zwariowałeś

to kariera mega trudna, wiesz jak skończył Sted Stachura

życie nie jest prostą gierką

wziąłem słowa ich do serca, fakt pisanie to udręka

sport wybrałem – piłkę ręczną

na początku było super, jestem najszczuplejszy w klubie

ale rzeźbę szybko robię

częsty basen i siłownia, chyba to taktyka dobra

pierwszy sukces szumi w głowie

no i przyszedł piątek prawdy, gramy derby z budowlanką

my chłopaki z ogólniaka

duże ego – wszechpotężne, wiara w końcowe zwycięstwo

efekt - ręka na temblaku

cztery żebra połamana, zęby dwa zostały w ścianie

chyba to nie moja bajka

od tej pory handball mierzi, chyba, że ten w telewizji

lecz przyjemność już niewielka

sport to nie jest dla mnie sztuka, postawiłem na naukę

chemia to dobry kierunek

pierwszy rok z rozpędu wziąłem, w drugim sukces świętowałem

w trzecim drugi repetuję

czwarty już inna uczelnia, w pewnym sensie również chemia

dyplom mam, czy jednak sukces?

ale przecież z tym dyplomem, też karierę zrobić mogę

w każdej pracy wciąż próbuję

czy to pech czy przeznaczenie, sam do końca jeszcze nie wiem

staram się nie awansuję

często pracę też zmieniałem, żadnych wyzwań się nie bałem

lecz dla szefów to za mało

o rodzinie trochę wspomnę, dzieci urodziwe po mnie

a inteligencja matki

doskonale w życiu radzą, ale ojca za nic mają

cóż powiedzieć, nie jest łatwo

są podboje erotyczne, może lepiej je przemilczę

tylko jeden, z kumpla żoną

kilka razy, gdy wyjechał, próbowałem ją pocieszać

chciałem sprawdzić jak jest z inną

on to źle zinterpretuje, często się awanturuje

jaki ze mnie Casanova

to są tylko epizody, które atakują głowę

słabym i czułym mężczyzną

fakt jest taki, że kobieta, znajdzie zawsze w niebie etat

bóg wrażliwy je rozumie

nie chciałem obrażać boga, piękna była, choć niemłoda

ciężki grzech takiej odmówić

politykiem też być chciałem, gdy Platforma powstawała

 wtedy w Gdańsku w korku stałem

przemawiały trzy tenory, ja wierzyłem w te androny

chyba pech, nie dojechałem

wniosek prosty, sygnał z góry, temat jest dla ciebie trudny

zmień kierunek nie poradzisz

ale w sumie wszystkie partie, mają dziś podobną wartość

każda chce sprawować władzę

jak talentów żadnych nie mam, co zaczynam w końcu przegram

jednak humor dopisuje

może właśnie to jest sukces, że na twarzy zawsze uśmiech

kiedy życie nieustanie kopie w dupę.

Fajnie opisane, z poczuciem dystansu i autoironią. Życie to ciągłe zmagania, raz wychodzi lepiej, raz gorzej. I tak najważniejsze zdrowie. Pozdrawiam. 

Pawdziwa historia,

co do formy pomysł jest, choć sam wiesz

- można się przyczepić. Tylko po co? 

Ściskam ciepło, bb

Witaj - podoba się mimo wszystko...

                                                                              Pozd.

@Marek.zak1

Dziękuję

Pozdrawiam

@beta_b

Dziękuję

Ćwiczę formę.

Pozdrawiam

@Waldemar_Talar_Talar

Dziękuje Waldemarze

Pozdrawiam