Uczę się

[Bezimienny z Nikąd]

Pustymi słowami ten świat zbudowany,
Pełno obietnic niedotrzymanych.
Tak wiele słów w sobie zakłamanych,
Przez prawdę z rozpaczy niezatrzymanych.

Uczę się od nich jak trzeba żyć,
Jak oszukiwać drugiego człowieka.
Notuję pilnie jak w karierę się wpić,
Jak rozdeptywać tego co czeka.

Na miłosierdzie co nigdy nie przyjdzie,
Na próbę jedyną co mu nie wyjdzie.
Na miłość, której on nie doświadczy,
Na pomoc, której nikt nie wyświadczy.

Uczę się bluźnić w miejscach publicznych,
Jak się wyśmiewać z ludzi ułomnych.
Uczę się walczyć w bójkach ulicznych,
Jak kopać leżących już nieprzytomnych.

Pływam w tym bagnie zwanym życiem,
Żegluję na piękna obalonym micie.
Zgniłym honorem wiosłuję w zachwycie,
Z czary goryczy zaczynam picie.

Uczę się od nich jak życie brać,
Ja do następnej klasy nie chcę zdać!

[Aga Wielusińska]

Wspaniały wiersz !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

pozdrawiam:)

[Paweł Stawicki]

Dobry wiersz. Melodyczny, konsekwentny, całość zdaje się być przemyślana i ciekawie zakończona. Rytm mi się rwie w paru miejscach, ale ogólnie dobra robota ;)

[Bezimienny z Nikąd]

Dzięki, może kiedyś życie będzie inne.