Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
agnieszce


pergaminowo cię otwieram. wtulam się
sobą w twojej oprawie. zapewniony.
odchylam z rozmierzwionym zarostem;
nabieram powietrza - w wolne jeszcze miejsca.

pamiętam że kiedy będę umierał zapomnę
zaczerpnąć. wcisnę się choćby w czcionkę
gdy ideologia i mistyka zatrze mój wymiar.

wszedłem. obraz w zupełności zatacza tę samą ramę.
z tego tekstu nie wyczytaliśmy sprzecznych puent.
patrzę na siebie i współgram. jescze chwila. ramka
się nie zamyka. jeszcze chwila. dopóki ciało nas nie obudzi.

[sub]Tekst był edytowany przez vice dnia 22-08-2004 00:58.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez vice dnia 22-08-2004 01:40.[/sub]
Opublikowano

Prawdę mówiąc nie rozumiem kropek, tych w tytule szczególnie.
Ot taka maniera?

W każdym razie wiersz działa na wyobraźnie. Czyta się ciekawie, powoli, zastanawiając...
zebrałem pozytywne wrażenia, choć zdaje sobie sprawę,że moja interpretacja prawdopodobnie całkiem odbiega od intencji autora ;)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt
[sub]Tekst był edytowany przez Coolt dnia 22-08-2004 16:31.[/sub]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



po pierwsze to autora. czy trudno stwierdzić że vice to raczej męska forma ???
po drugie? te intencje. masz sznase jeszcze raz :). a kropki. hm. nie wiem. być moze. maniera.
Opublikowano

O 2 w nocy czasami ciężko stwierdzić nawet najprostsze rzeczy ;)
Tak czy inaczej już się poprawiłem i przepraszam.

Pytałem czy kropki czemuś służą, są nośnikiem jakiejś informacji :)

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Wiechu J. K. ja też bardzo lubię a najbardziej czerwone porzeczki

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...