Uszlachetnianie uczuć

[Krzysztof_Kurc]

gdy połowa twarzy usypia
druga
ta zakryta parawanem-dłonią
sięga po kieliszek tkliwości

orzechy i kasztany
zerwane z uwięzi lata
odlatują na ziemię

w prawym profilu ostrość
uderza
chłód wrześniowego powietrza
onieśmiela słowa w gardle

orzechy i kasztany
wykluwają się w locie
z miękkości snów

łupina powiek ciąży jesiennie
na zewnątrz
światło pada pod innym kątem
nie widać samotnie umierających

bez znieczulenia

[Magda_Tara]

:|
dawno żaden wiersz tak mną nie wstrząsnął

trzymaj się
dasz radę
musisz

[Bachencja_S.]

Najbardziej podoba mi się to, co robią orzechy i kasztany......
Lubię, kiedy pijesz z tego kieliszka tkliwości. :)
Pozdrawiam.

[MARZKOB]

Długie, pokrętne korytarze ludzkich myśli, w których gubimy się każdego dnia i którymi każdego dnia musimy przechodzić.
Bardzo lubię spacerować Twoimi korytarzami.
Czekam niecierpliwie na weselsze klimaty i mocno wierzę, że nadejdą.
Czekam też na kasztany- pieczone - pozbawione powiek.
A dzisiaj śpij spokonie.

Marzena

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trzymam bo muszę.
Pozdrawiam Magdo
Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Orzechy i kasztany robią co mogą by odwrócić moją uwagę od ważniejszych rzeczy.
Pozdrowienia Krzysiek

[Bachencja_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I na to one są.... ;)

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Stepują po trawie
nim zatrzymam je w garści
co w palcach łamie
prawo orzecha do wolności

Kasztanowy smak
chowany za korupy płotem
wypieczony trzask
miedzi mieniącej się złotem

Dziś spać już czas
niech padają sobie orzechy
z kasztanami wraz
życzą nam spokojnej nocy
Pozdrawiam Krzysiek

[teresa943]

Krzysiu, zawsze czytam Twoje wiersze, choć rzadko komentuję. Teraz też wracam po raz enty i cóż? Powiem tylko, że czuję zmagania peela pomiędzy trudnościami (cierpienie?) a za wszelką cenę staraniem, by przywołać, przybliżyć "kasztany i orzechy" marzeń (pragnień?)... i bardzo wymowna metafora o połowie twarzy, coś jak rozdwojenie w człowieku, któremu wiatr zawiał w oczy... Wiesz? Skądś to znam...i może dlatego tak to rozumiem? Trzymaj się peelu! Kasztany i orzechy są w zasiegu ręki...wbrew i pomimo :)))))))

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widać autor sam już nie wie co gada, może bredzi jesiennie.
A może istotne jest to że, boskość może być chimetyczna.
A nieważność może być względna i opisanie nieistotnego stanie sie istotne. ;)
Pozdrawiam Krzysiek

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyjmnie jest wiedzieć, że czytasz moje wierszydełka.
Ostatnio są może przyciężkawe, ale taki czas mnie sięgnął.
Jeśli zatrzymują choć na chwilę, już jestem szczęśliwy.
Próbuję w nich przemycić duzo z uczuć, które mnie obsiadły.

Pozdrawiam Krzysiek

[Judyt]

hmm///że te kasztany wśród liści takie gołe i samotne?
tak mi się to czytało, chociaż ta puenta zbyt drastyczna
jak na powyższą treść jak dla mnie, J. (: płoniaście Krzysztof

[Krzysztof_Kurc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kasztany są tłem i integralną częścią wierszydełka i jesieni.
Noszę je w kieszeni razem z orzechami.
Pozdrawiam Krzysiek