Nie sposób w sezonie dostać znaczek z klifem

[Mariusz Polakowski]

I
Tysiąc ogrodów czeka na nas w tym mieście przyklejonym do szyby,
wskoczymy na peron? do szalup? po tej stronie? mamy spore szanse
przeżyć ten upadek nieziemsko, osiąść miękko, trafić na przypływ
czereśni, agrestowe tsunami, deszcz na miejscu, jakikolwiek cień?
pytam z nadzieją w ustach, och rovigo nie bedeker, ale zawsze,

II
wiersze? mocne/słabe, jakbyś piła herbatę, trasę znasz na pięć,
z drugiej strony miasta wyświetlają morze, na plażę wracają
rok w rok stare stada, człowiek w czapeczce szefa nie tłumaczy,
jak tu nawigują z odległych żerowisk, pewnie nie wie, wywiesza
białą flagę, patrzy, skacze, mors-bałtyk pozuje dziś nago,

III
przez szklistą skórkę sierpnia doskonale widać przyssaną
do drugiego brzegu Ruś, bałtycka flota czesze włosy
zimnej zatoki, zapina horyzont na szare marynarskie
guzy jak na boje, moją nadwagę zwraca kształtna babka,
bałtka? jej akwen! może mare nostrum... nie? jest słuchaczką

IV
kursu Jak zostać Nie-łotyszką, Nie-liwką, fińskim mistrzem fitness,
stąd ta slowfoodowa figura, imię pieska to Patria (lub Pati),
trendy są papużki, mówiące własne imię w umarłym języku,
drętwieje, zwija się, zawodzi oko i ucho przyklejone
do puchowej muszli, ostatni podryw, start z mokrych ręczników,

V
liznąć ostatnie kupki smaku, jutro tysiąc ogrodów
odjeżdża punkt szósta, punkt na mapie, zegarze,
trasę znasz na sześć.

[Gość]

hmm podaba mi się..ciężko trochę się czyta w połowie się pogubiłem :-)..dużo myśli...pokręcony wiersz ale taki inny naprawdę dobry wart zapamiętania..pozdrawiam

[Bartosz_Cybula]

Tak sobie czytam, czytam, czytam ... i nie mogę przestać.

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja, kiedy go czytam, to gubię się w ostatnim wersie drugiej strofki ;) Ale pisało się zupełnie łatwo. Teraz nie wierzę nawet, że to ja machnąłem. To się kiedyś nazywało "natchnieniem", a teraz "niezłą jazdą" czy jakośtak. Pozdro!

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli miałoby być tak, że poezja=życie, to chyba tym razem wyszło: żyję, żyję i nie mogę przestać... Bardzo się cieszę. Pozdrawiam!

[Dotyk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie tylko Pan się cieszy. Ja się cieszę po raz kolejny. W przeciwieństwie do Pana ostatni wers drugiej zrotki podoba mi się jak nie wiem co:)).

W całości zaś (świetnie, że taki podział) - łykam wielce ukontentowana, liże wszystkie smaki wiersza. Wyszedł panu na cześć. Powaga.

pozdrawiam - Mirka

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podział pozostał po poprzednim wcieleniu tego wiersza, który nosił wtedy tytuł "Pocztówki znad krawędzi" (zerżnięty). Idea była taka, żeby podział tekstu był "pocztówkowy" (mozna go nawet w praktyce wypisac na pocztówkach i wysłać), ale jednocześnie, żeby pocztówki zachodziły na siebie, jakos się ze soba komunikowały. Długofalowo miało to dać obraz holistyczny, co jest moim zdaniem głównym wyróznikiem i możliwością tekstu lirycznego.
Alem siem pomondrzył...
Pozdrawiam!

[Wuren]

Przyznaję - to moja piąta próba napisania czegoś o Pana wierszu. Piąta - i równiez nieudana. Właśnie skresliłem wszystko, co napisałem :)
Zostawię tylko ostatni fragment...
Kiedyś czytałem wspaniały zbiorek poezji perskiej, wydany na powielaczu w zamierzchłej przeszłości czerwonego socrealizmu. Choc może to dziwne - umieściłbym Pana wiersz własnie w tym tomiku. Tematyka co prawda inna, lecz podobne budowanie wewnętrznego, spójnego mimo wieloznacznmości okreslen, świata...
Pochwalam :)
Wuren

[Mariusz Polakowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie z kolei wpadł w ręce, jeszcze w liceum, malutki tomik perskiej poezji, coś jakby epigramaty. Zrobiło to na mnie duże wrażenie. Chociaz nie od razu. Teraz wspomina mi się dużo lepiej niż mi się czytało. Tak, teraz załuję, że oddałem komuś ten tomik... To był mój jedyny kontakt. Wiem jeszcze tylko tyle, że kiedy Persowie pisali te swoje gazele i dywany (czy nie wspaniałe nazwy dla wierszy?), to nasi do wężów się modlili w kampinoskiej puszczy, która się zaczynała pod Szczecinem, a kończyła koło Górnych Ustrzyk.
Biorąc pod uwagę powyższe - uwagi Pana, Wurenie, tem bardziej miłe :)