Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przysięga o zakład

HAYQ

Przez HAYQ
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

Top użytkownicy w tym temacie

Popularne dni

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no wiem, stary i gupi ;)))
no co Ty? miałam na myśli Twoje poczucie humoru :) serio:))))
ono nie zależy od wieku...albo się go ma albo nie...
a Ty MASZ!

Jeszcze raz cieplutko :)))))
BARBARA_JANAS

BARBARA_JANAS

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


rozczarowanie mogę zrozumieć, też czasem tak mam :)
ale skąd ta gorycz?
Zapraszam następnym razem, może będzie lepiej.
Pozdrawiam.

Źle odebrałeś mój koment... poczułam rozczarowanie peela....!!! w końcu przegrał zakład...:))
No...
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no wiem, stary i gupi ;)))
no co Ty? miałam na myśli Twoje poczucie humoru :) serio:))))
ono nie zależy od wieku...albo się go ma albo nie...
a Ty MASZ!

Jeszcze raz cieplutko :)))))
Ha! Powiedz to mojej teściowej Krysiu.
Jakoś nigdy nie podobały się jej moje dowcipy
;)))
- no to cieplutko, jeszcze raz.
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



(o)
\_|_/
|| dzięki Jacku, a jak zajrzyszzzz do ki elonka, a t a m... "że oko wykol" ?
""""

Za męża wziąć hazard
- to panny podzwonne.
O zakład? No...
ona,
czy wyścigi konne?
;)
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


rozczarowanie mogę zrozumieć, też czasem tak mam :)
ale skąd ta gorycz?
Zapraszam następnym razem, może będzie lepiej.
Pozdrawiam.

Źle odebrałeś mój koment... poczułam rozczarowanie peela....!!! w końcu przegrał zakład...:))
No...
aha, no to świetnie, nie wczułem siem. Dzięki, ponownie :)
Oxyvia

Oxyvia

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


O, toś Ty też tchórz?... ;-) No to żyjmy wszyscy samotnie, skoro tak lepiej. A przynajmniej bezpieczniej i bezproblemowiej, że tak powiem. :-(((
Ale wiersz niezły formalnie: zwięzły, jasny, bezpretensjonalny. Niełatwo tak napisać.
A po czym wnosisz... hihihi, że tchórz? :)
I dlaczego też? Ok, nie odpowiadaj.
To tylko wierszyk Oxyvio, spokojnie. Dzięki za wizytę i komentarz.
Klasyfikację pominę ;)
Pozdrawiam.
Po czym wnoszę? Po tym: "przysięgam już się nie założę" ;-)))
A dlaczego też? Bo znam ich bardzo dużo. :-)
Oczywiście się zgrywam, tak jak Ty w tym wierszyku. Mam nadzieję, że nie bierzesz poważnie moich wygłupów? Niektórzy tu są straśnie obrażalscy, ale chyba nie Ty?
Jaką klasyfikację pominiesz? Klasyfikację czego? Nie zajarzyłam.
Pa pa, na razie.
HAYQ

HAYQ

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


A po czym wnosisz... hihihi, że tchórz? :)
I dlaczego też? Ok, nie odpowiadaj.
To tylko wierszyk Oxyvio, spokojnie. Dzięki za wizytę i komentarz.
Klasyfikację pominę ;)
Pozdrawiam.
Po czym wnoszę? Po tym: "przysięgam już się nie założę" ;-)))
A dlaczego też? Bo znam ich bardzo dużo. :-)
Oczywiście się zgrywam, tak jak Ty w tym wierszyku. Mam nadzieję, że nie bierzesz poważnie moich wygłupów? Niektórzy tu są straśnie obrażalscy, ale chyba nie Ty?
Jaką klasyfikację pominiesz? Klasyfikację czego? Nie zajarzyłam.
Pa pa, na razie.
"przysięgam już się nie założę", to nie tchórzliwość Oxyvio, tylko, z determinacją godne pochwały przyrzeczenie poprawy.
:?
Poza tym, cały ten zwrot odnosić się może również do wypowiedzi "tej, co zawsze NIE". Wszystko zależy od tego, jak przeczytamy słowo "tak".
Jak widzisz - nie wiadomo w tym momencie, które z nich się założyło.
A może oboje?
O klasyfikacji sza... chociaż wydaje mi się, że "zajarzyłaś" ;)
Nara. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Albatros

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Ten wiersz dzieje się na granicy - między niebem a ziemią, dniem a nocą, życiem a czymś, co jeszcze nie ma nazwy. Latarnia morska to doskonałe miejsce na taką opowieść - z definicji samotne. "Podniebny żeglarz zgubił kurs" - to może ptak, może anioł, może jakaś projekcja mówiącego. Ktoś, kto próbował latać i runął. I teraz leży, unieruchomiony, skazany na zapomnienie własnej natury. To okrutna przepowiednia - będzie śnił o locie, aż przestanie pamiętać, że kiedyś umiał. Ale prawdziwy niepokój zaczyna się w środku. "Wracam do środka latarni" - jakby mówiący był strażnikiem tego miejsca, świadkiem upadków. I nagle- kuchenna płyta, dogasające światło, dobro i zło wymieszane , gotowy nóż. Co to za nóż? Do chleba? Do gardła? Do uwolnienia ptaka z cierpienia? Wiersz nie odpowiada. Pozostawia nas w tej kuchni, z tym nożem w ręku, w miejscu gdzie granica między ratowaniem a zabijaniem staje się nieczytelna. To wiersz o współczuciu, które może wyglądać jak okrucieństwo. O tym, że czasem dobro i zło rzeczywiście są "zmieszane razem" i nie ma czystego wyjścia. To mój odbiór - zakładam, że nie znam podpowiedzi Autora. Wiersz jest wieloznaczny i czytelnik może go różnie zrozumieć. Ale to nie wada, osobiście lubię wieloznaczność w utworach, bo wówczas odbiorcy uczestniczą w procesie tworzenia. :) To moje subiektywne zdanie.       
    • vioara stelelor
      o poranku

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Jednak jeszcze doprecyzuję.   Bo nie jest sednem tak naprawdę to, czego chce peel. Ona już się tego nie dowie. Ale może by odpowiedział,  że pragnie jej szczęścia. Albo - coś zupełnie lekkiego - np. żeby mu opowiedziała dowcip, albo kupiła nowe zasłony do saloniku, albo zaparzyła herbatę. Nawet w sytuacjach pozbawionych wielkiego ciężaru emocjonalnego, można okazać komuś zainteresowanie, uważność. Problem w tym, że brakuje zaufania. Wiary, że on na tyle ją rozumie i kocha, iż nie będzie się domagał niczego, co wie, że jest ponad jej możliwości. Ta przestrzeń nie może być przez niego zostawiona adresatce wiersza, bo została już bez jego udziału, szacunku i wcześniejszego zrozumienia wytyczona i ogrodzona przez nią i jej lęk. Peel nie ma czego jej już ofiarować z własnej woli, z własnej odpowiedzialności, z własnej troski. Być może adresatka wiersza stawia mur w miejscu, w którym on by się sam zatrzymał, a może nawet nie by nie podszedł tak blisko. A to ma kolosalne znaczenie, bo przez ten mur on jest niewidzialny, nieistotny. I tu o to dostrzeżenie peela, jako drugiej strony jakiejś relacji chodzi, a nie o spełnianie jego zachcianek.    
    • andrew
      Wirtul to nie ...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97 Ten świat to codzienność. Łatwo się spotkać. Jeszcze nie było internetu ,a już pokazał go Dołęga Mostowicz w postaci Dyzmy.   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Czy to coś zmieni - pomoże

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @A.Between   Dotknąłeś tej ciszy, która zapada, gdy nagle przestajemy wierzyć w nieskończoność własnego życia. Metafora szpitala jako zimowego pociągu jest niezwykle trafna- ludzie rzuceni przypadkiem w jedno miejsce, zjednoczeni przez wspólny los, chwilowo bliscy, bo wiedzą, że nie ma czasu na udawanie. I ta "mała stacja bez nazwy" - jakże to delikatne i okrutne zarazem. Śmierć nie jako wielkie wydarzenie, ale jako ciche zniknięcie, niemal dyskretne, gdy wreszcie widzimy życie takim, jakie jest - kruchym, ulotnym, ciepłym. I to ostatnie zdanie - "chwila ciepła w dłoniach" - brzmi jak coś, co można jednocześnie stracić i zachować na zawsze. Piękny wiersz!  
    • Berenika97
      Wirtul to nie ...

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Kontrast jest wymowny - wirtualny świat obiecuje wszystko - Mont Everest, miłość, odwagę - "na wyciągnięcie ręki". Ale to "wszystko" okazuje się niczym. Albo prawie niczym. Struktura wiersza jest przemyślana - pierwsza część to lista możliwości, druga to lista niemożliwości, trzecia - lista tego, co zostaje. To wiersz, który stawia na to, co namacalne. Ale chyba nie umawialiśmy się co do dzisiejszego tematu? :) Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...