Made in Friendship

[bad trip]

Kafejka, kłąb wspomnień, przed minutą oddałem
ostatnie siedem złotych. Kłamię: świat się zmienia,
teraz piję czarną. Wieszam parkę, tę samą
od dwóch tysięcy świtów niby z sentymentu
znoszoną do szpiku, i cicho mi kiedy mówisz
jak wam razem cudnie - Już nie wracasz ku stancji,
tej przy Jesienina, gdzie kot nam nocą miasto
przynosił na sierści, gdzie nie mieliśmy kurtyn,
nie znaliśmy sceny, tam lipiec owdowiały
zatraca się w burzach - Wybudza mnie szelest,
przy sąsiednim stoliku ktoś przegląda wczoraj,
powielone dzisiaj. Widzę, że patrzysz na mnie,
ale mnie nie widzisz - mnie - głodnego więźnia
w stalowej dziewicy!

[H.Lecter]

Już nie wracasz ku stancji,
tej przy Jesienina, gdzie kot nam nocą miasto
przynosił na sierści

To ładne, reszta niekoniecznie...

[Franka Zet]

Bad Trip, tym razem nie. Jakoś duszno w tym wierszu, klockowato; męczy mnie rytm, chwilami zresztą załamujący się.
Tylko to

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam.

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Made in Friendship :)

dla mnie całość niezwykła.
gęsta ta farba, ale obraz peela namalowany bardzo dobrze.
a mam dziś marny nastrój, więc komplement podwójny.

pozdrawiam
/b

[Toby]

Do poczytania dla takich romantyków jak ja :)

[Espena_Sway]

bardzo klimatycznie. zaczytałam się, od pierwszego
do ostatniego [jakże romantycznie-ironicznego]
wersu. plusuję i zabieram do ula.

pozdrawiam
Karolina

[bad trip]

Dziękuję za komentarze.

Pozdrawiam