Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ziemia to scena
jakżeż mizerna
na niej każde stworzenie
odgrywa swą rolę
dekoracje, atrybuty
my nędzni aktorzy

w teatrze nie ma widzów
jesteśmy sami
a reżyserem Bóg
wciąż wierzy, że będzie inaczej

nie słuchamy poleceń
zmieniamy tekst
według własnego uznania
i wystawiamy ciągle
ten sam dramat

Opublikowano

znowu theatrum mundi.. kiedy się chce wykorzystać jakieś znane motywy, a ten już jest stary, że hoho, trzeba mieć naprawdę świetne pióro i talent, żeby coś z tego wyszło.. co więcej, coś nowatorskiego

tutaj, niestety..

pozdrawiam, Ulka :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiem, że stary motym. Chciałam popróbować swoich sił :)
Pozdrawiam i dziękuję za komentarz

pewnie, zawsze warto spróbować.. jakby nie było, ćwiczy się przy tym swoje pisanie :)
Opublikowano

Cóż... Przy "Bo trzeba tylko uwierzyć" pisałam coś o tym, że gdy wykorzystuje się powszechnie znane motywy, trzeba zrobić coś naprawdę dobrego, żeby to zostało docenione.
Tutaj porwałaś się z motyką na słońce, chcąc naiwnie udowodnić, że potrafisz tego dokonać. Niestety wyszła z tego tylko i wyłącznie klapa.


EDYCJA a propos postu poniżej:
Jeśli jest się w fazie nauki, lepiej nie podnosić sobie poprzeczki zbyt wysoko. Najpierw wypadałoby popracować nad warsztatem, a to najlepiej zrobić wykorzystując tematykę niewyszukaną, prostą. Trzeba racjonalnie podchodzić do swoich umiejętności.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • możesz zachować się jak chcesz, to już bez znaczenia.   wiem o tobie że masz szyję żyrafy, uszy rudego lisa i dumę pawia.   dawniej czekałam na ciebie z otwartym sercem, a ty kruszyłaś dłutem moje zaufanie, ale dziś już wiem że naiwnie wierzyłam w cuda.   nie kłaniam się tobie w pas, gdy widzę jak z góry patrzysz na mnie i nie będą już tarczą dla twoich strzałów.   wolę milczeć na cierpkie słowa, które wypowiadasz do mnie, gdy idę swoją drogą.   znam cię na wylot... zanim ty wyłamiesz drzwi, ja wyjdę przez okno.     warto przebaczać, ale też warto być asertywnym, bo prawdziwa wolność rodzi się z połączenia przebaczenia z asertywnością...przebaczać to nie znaczy zapominać o lekcji - roztropność nadaje przebaczeniu granice, która jest ochroną własnej godności...
    • wiersz zachwyca prostotą i prawdą o ludzkiej naturze i ukazuje, że dobro nie potrzebuje rozgłosu, ale zawsze zostawia ślad- nawet jeśli czasem zbyt późno go dostrzegamy...pozdrawiam serdecznie*)
    • świetny poetycki wiersz...czasem właśnie przez lasy, szuwary i zakręty człowiek dociera do miejsca, w którym naprawdę odnajduje siebie...pozdrawiam serdecznie*)
    • świetny limeryk z polotem napisany...w życiu warto mieć czyste sumienie… bo z plamami na koszuli nawet najlepsza wymówka może nie przejść kontroli...pozdrawiam z uśmiechem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • "Zapomniane dobro"   Przyrzekasz wiernie – i wierzysz w swe słowa, bo prawda w sercu cię szczerze kręci. Nie szukasz poklasku, nie czekasz nagrody, idąc przed siebie ścieżkami swych chęci.   Lecz los przewrotny potrafi zaskoczyć, a serce doświadcza cichego zapadu. I nagle marzenia w popioły zamienia, bo co miało kwitnąć, usycha bez śladu.   A człowiek zbyt chętnie wyroki ogłasza, jedno potknięcie pamięta najdłużej, więc cudzą historię cierpliwie rozważa, choć dobro przez lata w milczeniu mu służy.   Tak dziwnie już bywa w ludzkiej pamięci – dobro odchodzi bez słowa, bez chwały, zło trwa jak cień, który wciąż nosem kręci, choć właśnie dobro – świat czyni wspaniałym.   Leszek Piotr Laskowski
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...