Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mów do mnie jeszcze zadumaniem
ciszy bezgłosem do mnie mów
rozszeptaj w ciągłym przekonaniu
że Ci uwierzę zaufam znów

rozśpiewaj głosem martwe struny
co im muzyka nie chce grać
podszeptem uderz dźwiękoczułym
w najdalszy punkt najtwardszy głaz

rozsmakuj me wyczekiwanie
obiecaj dużo mało daj
zanim się rozkołyszesz majem
rozpieść i rozmarz w kłamstwa graj

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


wiesz, czemu nie umiem nic zaproponować? bo słyszałam, jak czytasz, właśnie rymowane wiersze najlepiej, tembr głosu uwodzi, no i tyle z warsztatu,
a chęci miałam, naprawdę

;)
ooo...nie wiedziałam ze mnie słyszałas:) aaaa juz wiem o kogo chodzi:):)pozdrówki zatem serdeczne Izo:):):)nota średniówke trzeba zmienic...nie zauwazyłam..dobranoc:)
Opublikowano

Diabli tam jedno miejsce średniówki! Nie musi być co do grosza!Wiersz jest piękny w wyrazie uczuć i pragnień! Jedno miejsce nieregularności nie stanowi błędu! Jedynie"zaufam" wystaje z rytmu! Proponuję "ufam". Poza tym- perfekt! Pozdrawiam. Para.

Opublikowano

Ten wiersz zdecydowanie coś w sobie ma. Nie miałabym serca zarzucać mu cokolwiek, kiedy w tak doskonały sposób wywołał delikatny uśmiech na mej twarzy w niedługim czasie po przebudzeniu.
Podobają mi się użyte wyrażenia; stwarzają one ładny nastrój. I ta ostania strofa - w imię miłości łatwiej jest się rozczarować, a nawet przyjąć kłamstwa.
Podoba mi się.

Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Idzie przez życie krokiem pewnym. To ja, przypadek wierny.   Świat go niesie, z szorstkiej bawełny. To ja, serce z obejmy.     Pozdrawiam! Dziękuję za inspirację!
    • Witaj -  Z samotną ławką w parku porozmawiam jak z siostrą. - ale fajna rozmowa - pachnie piękną poezją -                                                                                                                     Pzdr.serdecznie.
    • @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               
    • Witam - min też się podoba twój wiersz -                                                                          Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...