Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Kłamstwo

Joanna_Janina
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Joanna_Janina

Joanna_Janina

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

wierzyłam ci
byłaś najlepszą przyjaciółką
rozdzieliło nas jedno zdarzenie

świat zatrzymał swój bieg
gdy poznałam
twe prawdziwe oblicze

kiedyś myślałam
że będziemy wspólnie
rozwiązywać zagadki losu

pomyliłam się
przybiłaś mnie do muru
nie wiesz jak zraniłaś

lecz w końcu zrozumiałam
że gniewem nic nie zdziałam
wybaczam

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

sorki, Janino, ale okropnie przegadane...zatrzęsienie zbędnych słów; zastosuj niedomówienia tak, by czytelnik choć trochę się pogłowił, o jakie kłamstwo chodzi; a tak w ogóle to szkoda, że tytuł właściwie wszystko podaje w pigułce ;)

serdecznie pozdrawiam :)

Pomarańcza

Pomarańcza

Opublikowano
Opublikowano

Czytałam ten wiersz w wersji pierwszej i pamiętam swoje wrażenie - przewlekła monotonia.
Przeczytałam po raz kolejny i właściwie mogłabym stwierdzić to samo. Wciąż całość jest jakaś taka płona, a pierwsza strofa trąci kiczem i raczej zniechęca. Niedomówienia? Nie zauważam, pomimo zmiany. "Pobłądzić w rozpacz" gryzie, szczekając, a pojedyncze wyrazy w wersie są średnio trafione, żeby nie powiedzieć, że w ogóle.
Ja nie wiem, nigdy nie potrafiłam komentować utworów poetyckich, nawet tych pseudo, ale na moje oko "Kłamstwo" albo nie odleżało, albo nie wyszło. A, i jest totalnie nierytmiczne.
Może gdyby to jakoś przerobić, dodać polotu i tajemnicy... Kto wie.
Pozdrawiam pomarańczowo :)

teresa943

teresa943

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


spróbowałam odczytać tak

wierzyłam w przyjaźń
rozdzieliło zdarzenie
świat zatrzymał bieg
przejrzałam

że wspólnie zagadki
nie do rozwiązania
gdy rani fałsz

umiera przyjaźń

Wiersz o zawiedzionej przyjaźni; moim zdaniem nietrafiony tytuł. Pomyśl jeszcze nad tym. Może "szerokiej drogi" albo "wybacz, odchodzę" czy coś w tym stylu. Jednak to tylko moja sugestia, ale gdyby się na coś przydała, bardzo proszę :)

Serdecznie pozdrawiam Joanno :-)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Paulina Dreko
      ,,Różaniec''

      Przez Paulina Dreko · Opublikowano

      Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • Leszek Piotr Laskowski
      Tam i tu.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • violetta
      Na wolności

      Przez violetta · Opublikowano

      @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
    • andrew
      Na wolności

      Przez andrew · Opublikowano

      @violetta Ładnie wyglądasz.  Taka młoda i takie dojrzałe, inspirujące wiersze.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Może zaczniesz tenis. Taraz...
    • andrew
      ***Gdzie jest Bóg?

      Przez andrew · Opublikowano

      @Nefretete Nie myślałem o kosmosie i nie tylko o kamieniu.  Znaki są wszędzie, we wszystkim.  I wszyscy próbują je odczytać.  Ci wielcy i prości. Z roznym skutkiem.  Mi się to udaje. Nie znaczy, że patrząc dwoje na to samo, tak samo odbieramy sygnały.  Pozdrawiam   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...