Sonet V Sonety do Ducha Nienapisanej Epopei

[adolf]

I w małżu ucha znajdziesz perłę
z konchiolinowej, białej ciszy
co tkwiła kiedyś w boskim berle
nim świat pojawił się na wizji.

Kiedy jest noc i patrzę w niebo
i głośnych gwiazd wygaszam światło
anteny drzew do niego biegną
by sygnał podkraść obcym stacjom.

I wtedy myślę może jednak
za mało w ciszę się wsłuchałem
w wielkiej symfonii Beethovena

Bo głuchy jest telefon nieba
przy uchu jego mam słuchawkę
sygnału brak. Jest tylko ziemia

[ula]

szczególnie druga jest mniam! podoba mi się.. jednak usunęłabym w niej oba i, albo chociaż jedno ;))

czwarta ma coś w sobie, trzecia skromna, a pierwsza całostka może obyłaby się bez tego trudnego słowa :D