Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
ryby rekinom
kraby ośmiornicom
idą wiadomości pocztą pantofelkową


i co powiesz na morze bezkresne
być może to fale są przyczyną
a może zafalowania
gdy przypływ odebrał twoje wiadomości
w oczekiwaniu doładowania rozlały się brzegi
z braku łączności
utopią
w krainie dziwolągów poddających się falom
i w noc i w dzień
i tak bez końca cokolwiek chciałbyś
na wymiar
bezmiar strat na tymczasem
koniec rozmowy
rozlał się wyświetlacz

wymowny
nietakt

HAYQ

morze bezkresne żagla nie widać
utaplać się w utopiach
zbyt wcześnie do wody
wejść
a w usta nabrać
zbyt późno
rozlał się wyświetlacz


Jacek Suchowicz

poczta pantofelków działa błyskawicznie
falujące rzęski odebrały przekaz
wodniczki już tętnią fale płyną licznie
szlag trafił wyświetlacz cholera znów nietakt
Opublikowano

morze bezkresne żagla nie widać
utaplać się w utopiach
zbyt wcześnie do wody
wejść
a w usta nabrać
zbyt późno
rozlał się wyświetlacz

Ładny wiersz Stasiu, inspirujący. Jak zwykle, jest siła w Twoich wierszach.
Pozdrawiam serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki HayQ, ładnie to ująłeś:)
kłaniam się:)
o jak miło, Stasiu... pnę się w górę?
Ściskam. :)
P.S.
I tak wiem, że to tylko pąkiel przy bursztynie ;))
Opublikowano

Fajnie było poczytać o zatopionej komórce. Mówiąc szczerze, to zanim zacząłem czytać, zastanawiałem się, czy to będzie o telefonie, czy o szopie. A w każdym razie, że wiersz pójdzie w tym kierunku :-). Ale jest dobrze. Te skojarzenia morza z technologią jak najbardziej pasują.

Pozdrawiam i do poczytania :-).

Opublikowano

iskrzy opuszkowy tupot rozmowy
gonią się jedna za drugą
migiem synapsy koralowe koloratury klawiaturowej
pantofelku spłyń, rozgilgocz papilarnie
wyświetlacz elitarnie słońcem jak nil wylał
- i po kawie ;)

ale to chyba o lap-stopie wyszło :))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...