K.K.B. w 65. rocznicę śmierci

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Oddzielili cię syneczku od snów o lepszym świecie,
co jak motyl drżą gdy dreszcz przejdzie
po grzbiecie smaganym.
Wojna zniszczyła plany,
ukrzyżowała szyki i odleciały
marzenia na motylich skrzydłach.
I wyszedłeś jasny synku po buty dla kompanii,
gdy na Placu Teatralnym godzina W wybiła
i rzuciła – w wir Powstania.
W Pałacu Blanka broniłeś się dzielnie,
lecz nie dane ci walczyć przez sześćdziesiąt trzy dni.
Chociaż słońce świeciło w sierpniu dnia czwartego
Popołudnie sczerniało gdy oczy twe zgasły.
Wiesz już teraz jak się jeży
w dźwięku minut – zło.

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Intencje wielkie, ale mam poczucie, że wierszem tym poniosłem klęskę. A jak wy to widzicie?

[cammomille]

Czytam ten wiersz po raz któryś. Nie do końca rozumiem tytuł.
Z mojego punktu widzenia, odebrać mogę treść jako pewną fabułę,
ale i nie, to zależy.
Z tego samego punktu widzenia też znajduję w drugiej części wiersza
wspaniałe wersy.

Co do klęski i zakończenia pewnych sytuacji warto spojrzeć na klęskę
odróżniając faktyczną od lepszej wymaganej.
To to co najważniejsze i bezprzeczne mi się nasuwa...

[Sfinks13]

Ciekawie przedstawiłś Kamila Baczyńskiego ale jakoś koniec mi nie pasuje , a dokłądnie słowa
"Wiesz już teraz jak się jeży
w dźwięku minut – zło."
Ta część nie może trafić do mojego umysłu, ale to tylko moje odczucie

serdecznie

13

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Sfinksie, autorem końcówki jest sam Baczyński - w kilku miejscach dokonałem parafrazy "Elegii o chłopcu polskim".

"I wyszedłeś jasny synku, z czarną bronią - w noc,
I poczułeś jak się jeży, w dźwięku minut - zło
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?"

[Joanna eM]

Przemyśle, klęski raczej nie poniosłeś - tak sądzę ;)

Mogłabym pozamieniać miejscami niektóre wyrazy, żeby troszeczkę było pod rytm, ale to nie wesoła piosenka... tylko elegia.

Wydaję mi się, że sparafrazowanie wiersza Baczyńskiego Ci się udało
aczkolwiek ja nie przepadam za tematyką wojenną.

Pozdrawiam ;)

[Sfinks13]

niestety nie znam wszystkich wierszy na pamięć, ale warto było poczytać, gdyż nie pomyślałem o parafrazie wierszopisu stąd ten dylemat, który jednak wyszedł dobrze skoro mój umysł zaciemnił.

serdecznie

13

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Joanno, cieszę się, że nie widzisz w tym klęski - ja miałem obawy. To mój drugi wiersz dedykowany zmarłemu poecie w rocznicę śmierci, mam już na swoim koncie wiersz dla C.K.Norwida. Bardzo zależy mi na tym, aby właśnie te wiersze były najbardziej udane.

Co do tematyki wojennej:tak się akurat złożyło, że tegoroczne rocznice działają na mnie inspirująco, więc korzystam ;)

P.S.
Sfinksie, przecież nikt cię nie zmusza do pamiętania każdego wiersza. Tak się składa, że elegia ta jest moim ulubionym wierszem Baczyńskiego.

[Joanna eM]

Ten dla Norwida chętnie przeczytam :)

[Joanna eM]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatem dodaję:

Do C.K.N. w 125. rocznicę śmierci

Coś Ty Polakom zrobił, Cyprianie,
Że dziś każdemu wiersze Twoje znane,
Choć wczoraj jeszcze – na rue de Chevaleret…
Cóż to za komedie Życie niesie,
Że Poezja Twa nowym dzisiaj blaskiem świeci,
Choć wczoraj jeszcze – na rue de Chevaleret…
Nie liczy się, że grób Twój nieznany,
Że ………….. na rue de Chevaleret–
Przez pobratymców niezrozumiany.
Nie liczy się, bo cóż?
…………………………………………………
………………………………………
Pomnij swego Wieszcza, Narodzie Przeklęty!
Polsko, Rodacy!
Dzisiaj cieniem dawne narodu bohatery –
A ty tu Polsko wciąż …
I wciąż czcisz tylko – czterdzieści i cztery,
Trzydzieści i dziewięć, Sześćdziesiąt i trzy…
A niewielu pamięta, że prócz tego był
Rok osiemnaście osiemdziesiąt trzy


Non omnis moriar... non nunc...
23 maj, Anno Domini 2008


Przemyśle, parafraza wiersza Norwida 'Coś Ty Atenom zrobił Sokratesie' - uważam świetna.
Być może dlatego, że lubię ten wiersz i jednak Norwid jest mi troszkę bliższy
(i ten j e g o rozstrze lo ny druk )
Szacuneczek dla Ciebie :)

Pozdrawiam serdecznie

[Przemysł Ś-wiersz-cz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja również cenię sobie twórczość Norwida, wraz ze Słowackim byli moimi pierwszymi "mentorami" w początkach pisania. Osobiście w stylu norwidowskim lubię wielokropki i niedopowiedzenia.

...
A nawiązując do Słowackiego - brakuje mi tylko wiersza dedykowanego jemu.