list do R.

[ot i anka]

szyny zza szyby w oddali
wydają piskliwe dźwięki
jak gdyby nie wiedziały
czym jest cisza nocna.

gubię sny od kiedy wyjechałeś, choć
łatwiej by było przejść to z zamkniętymi oczami.
na firankach chmury kołysane wiatrem
przypominają, że niebo bywa jaśniejsze.

odcinam centymetry od krawieckiej miary
i mierzę czas do twojego powrotu,
ty pewnie przeliczasz dni na kilometry
ja mam misję między ścianami.

czwarta nad ranem – budzą się ptaki,
poranna kawa jest czarniejsza niż zwykle
i bardziej gorzka, choć nigdy nie słodzę.

przyznam ci się do czegoś, z trudem,
że zrozumiałam książki i wiersze, te ckliwe,
romantyczne, te najbanalniejsze.

[H.Lecter]

ja mam misję między ścianami

przyznam ci się do czegoś
zrozumiałam książki i wiersze, te ckliwe,
romantyczne, te najbanalniejsze.

To są fragmenty wychodzące poza rutynę " czasu do twojego powrotu ".

[gęba_w_niebie]

zgadzam się; z tym też, że odcinanie centymetrów od krawieckiej miary dodatkowo kojarzy się z drastycznym chudnięciem. no, tęsknota to najlepsza dieta;p

podoba mi się, choć momentami faktycznie ociera się o
- jak Wy to tutaj mówicie? romansistość pospolitą? ;)

pozdrawiam.

[Messalin_Nagietka]

plusik - piękne
MN

[Magnetowit_R.]

nurt poezji kobiecej. smutno milutko - kochamy najbardziej jak nie ma, rozpaczamy (my, kobity) aż rozum tracimy, wtedy sie puszczamy.....w marzenia, oczywiście.

mi się nie podoba, ale jest wart przekazania wyrazów uznania z mojej strony.

[Franka Zet]

Ładne, bardzo - szczególnie odcinanie centymetrów od krawieckiej miary, jak dla mnie podkreśla powszedniość tęsknoty, no i zakończenie, w którym peelka przyznaje się, że banalnie, powieściowo po prostu cierpi.

[ot i anka]

hehe, dzięki za komentarze:)
ja nie wiem jak to jest z poezja kobiecą i romantyczna, bo jej zawsze nie znosiłam:) samej mi dziwnie, ze coś takiego napisałam:)

pozdrawiam

[Mr._Żubr]

Bez rewelki, miałaś już dużo lepsze. Przeczytaj końcówkę na głos - wkrada się tam niezamierzony (myślę) rym. Pozdrawiam

Jest płyta - koncert o tym samym tytule. Dla mnie skojarzenie było od razu jednoznaczne.

[BARBARA_JANAS]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Już to chyba pisałam komuś na tej stronie, że czasem trzeba uderzyć w stół i wydać takie ckliwie banalnie autentyczne wierszydło... i kropka. Pozdrawiam...

[Agnes]

Trudno pisać o tęsknocie i nieobecności. Tobie się udało uniknąć banalnych słów. Bardzo mi się podoba.

Pozdrawiam
A.

[Toby]

bardzo na tak.

[Nikodem_Ópatowski]

Dawno nic Twojego nie czytałem i muszę przyznać , że widzę inną twarz w tym wierszu...

zawsze było wiele skomplikowanej metaforyki, a tu wiersz uderza emocjami,formą, rytmiką i lekkością.Przyznam,że po pierwszym przeczytaniu wydawało mi się za prosto i nie wyglądało to tak dobrze jak teraz(nie było mnie przez ponad tydzień), ale już zauważyłem tych kilka fajnych rzeczy w środku:) każdy wiersz trzeba po prosu przejrzeć na wylot i zobaczyć o co chodziło autorowi.

na razie brawo, a zobaczymy co będzie dalej, jest szansa,że wiersz zostanie w pamięci:)

pozdrawiam:)

[ot i anka]

dziękuję wszystkim za opinie:)
ostatnio życie dochodzę do syntezy, a już na pewno do ograniczenia środków we wszystkim co robię:) i tak, jak widać używam prostych słów -- wiadomo- to może prowadzić do banału, ale cieszę się, że jednak komuś się spodobało:)

faktycznie, rzadko pisałam emocjonalnie, albo może po prostu inaczej i o innych emocjach, i sama widzę, ze to juz zupełnie coś innego niż kiedyś:)

co do ostatniej zwrotki - rym akurat celowy. najpierw myślałam, zeby się g pozbyć, a potem stwierdziłam, ze dobrze nawet brzmi:)

dzięki za plusy
pozdrawiam - anka