Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Skrzywdzona

Dama Kameliowa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Dama Kameliowa

Dama Kameliowa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Sama, w pustym pokoju
siedzę w rogu skulona
Obdarta ze skóry, płaczę
Bom skrzywdzona

Łzy bólu po twarzy spływają
Dlaczego mi to zrobiłeś? pytam
Nie tak chciałam żyć ,lecz życie mnie splugawiło
Odebrane człowieczeństwo milczy bólem krzywdy
Nieobecna twarz spogląda w przeszłość

Kurz odstakuje ode mnie jakby ze strachu
Boję się spojrzeć w lustro, bo nie wiem
co tam zobaczę
Niepewna jutra płaczę

Odebrałeś mi marzenia, zabrałeś niewinność
Skrzywdziłeś mnie swoją urojoną miłością
Zabrałeś to co było dla mnie najcenniejsze
Zostawiłeś ból

Już nie zatańczymy naszego tańca o poranku
Już nie usłyszę dźwięków szczęścia za ściany
Wszystko doń rozgonione i dawno minione
Umarło śmiercią samobójczą

Dzień za dniem mija,
lecz ja wciąż ta sama
siedzę w rogu skulona
Hańbą splamiona
I płaczę bom skrzywdzona

Iwi25

Iwi25

Opublikowano
Opublikowano

Jak dla mnie troszkę zbyt dosłownie nazwane, oprócz tego całość trochę jak masło maślane. Ale pisz Damo Kameliowa dalej, bo to piękna sprawa, niezależnie jak wychodzi. Jak też nie rezygnuję mimo słow krytyki (niekoniecznie pozytywnych..)
Pozdrawiam serdecznie:)

amol

amol

Opublikowano
Opublikowano

Dla Ciebie i na to gotów jestem Pani,
Cóż warte życie bez Twego widoku,
Ma miłość najmilsza nie zna żadnych granic,
I nic nie dostrzegam prócz Twego uroku...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      To coś…

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Gasnę jak kwiat — powiedziała. Gasnę od kilku lat. Zjawiskowo.   Czy będzie mi jeszcze dane tak stać… przy tobie, mój miły? Czy nie zgasnę do końca?   Dzisiaj przy życiu podtrzymuje mnie to coś. I nie wiem, co to jest.   Czy to wzrok? Czy dotyk? A może ciepło?   Widzisz, gdybym wiedziała...   Zabrałabym ci to coś. Odeszłabym. Spróbować z innym.   Gdybym tylko wiedziała, co to jest.
    • Nata_Kruk
      kac rymożłopka

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka... Ala, już za sam tytuł należy Ci się medal...:))   dochodzi figlarna i rozbrajająca słowami treść. Super.! Dodam.. duszki do poduszki dla rymożłopka.
    • .KOBIETA.
      Cicho, cichutko, jeszcze ciszej…

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Poet Ka   przecież to tylko zabawa, słowami ! Ale dziękuję, pozdrawiam serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @andrew   świat jest dokładnie taki jakim go widzimy dziękuję! Pozdrawiam Ciebie cieplutko! @Radosław   dziękuję! Również Tobie gratuluję!
    • Benjamin Artur
      Deszcz

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Pada deszcz. Ze wszystkich kałuż lunęło w ciemne chmury. Wygląda to tak, jakby ktoś splunął w niebo. Ohyda.   Słońce marszczy spocone czoło. A wiatr. Wiatr się bawi rozbryzgując kałuże.   Gumowce, peleryna, kapotka — dookoła tyle wody. Kiedy stoję taka mokra, czuję się jak idiotka. Jakby ktoś zapomniał wyjąć korek z wanny.   Brodzę w kałuży po kolana. Stoję i czekam na autobus. Od rana…   Od rana czuję się jakoś nieswojo. Jakby pogryzły mnie bezpańskie psy. Pogoda pod psem. Ujadają jak wściekłe.   Cała jestem mokra. No niestety — cała. Woda sięga grubo ponad kolana. Stoję na palcach. Podskakiwanie nic nie da.   Ktoś stanął na ławce. Nadjeżdża autobus. Kierowca woła:   Trzy stopy wody pod kilem! Luzować cumy, płyniemy! Następny port: Tęczowy Most.
    • Magdalena
      Filozofia istnień.

      Przez Magdalena · Opublikowano

      Po pierwsze Arystoteles, przez nas Europejczyków nazywany Filozofem, wyraził się bardzo ostro, żeby filozofować trzeba mieć wpierw majątek zapewniający godne życie, tu się nic od tysiącleci nie zmieniło. Na pohybel temu jednak, bo idąc "na"Filozofię przecież się jeszcze nie zna tej prawdy, my biedacy chcemy być blisko tej sztuki i lgniemy w przepaść.  Po drugie polecam serdecznie "Etykę Nikomachejską" powyższego dziadka, uchroni od dewocji. Jeśli za trudne będzie no to wiadomo Tischner, cokolwiek zasadniczo jeśli chce się trochę mądrościowego tekstu ale dalej w perspektywie myślenia o sobie w obliczu Boga. Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...