Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pod jabłonią w raju żyli sobie
Adam i Ewa.
Ewie marzył się Adam, a nie jabłko.
Adam wolał jabłko od Ewy.
Zerwał, a potem Ewa spadła z drzewa.
Adam z jabłonią śmiali się z Ewy i jabłka.

Ten raj istniał naprawdę.
Wąż był sztuczny.
Dobrze, że Ewa tym razem znowu nie złamała żebra.

Pękł wąż.
Pokochali się Adam i Ewa.
Teraz jabłka same spadały z drzewa.
Zajadali się jabłkami.
Jabłka były niedobre.

- Dobra, niech będzie...

- A więc tak ... hmm, hmm ... patrząc na to jedno jabłko, które spadło
i rozpołowiło się...to ono nie jest... nie jest takie złe.
- I w ogóle, tak sobie patrząc na jabłka, to niektóre mogą być dobre.
Mniam, mniam...

:)

Ostatnio edytowany przez Fly Elika (Dzisiaj 02:23:57)

Opublikowano

Forma tych wersów , to chyba nie wiersz tylko jakaś
treść...
Fly, jak już piszesz coś, to pomyśl
gal i matias albo matias i gal :)))
maciaś coś ?

popraw ten raj risik, jabłka może nie są aż takie złe hmm?

pozdrawiam cieplutko :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sir Isaac musiał cierpieć podobnie - i ja swoje przecierpiałam nad tym utworem ;))
pozdrówki
kasia

cóż przykro mi za Wasze cierpienia, przyjmuję , to że cierpienia wg mnie niezawinione
pozostają czasem same z sobą
jak w tym czasie nic nie pozostaje :) są wpisane w życie, może to utarcie pewnych reguł
nie pozwala czasem zbyt długo na zmianę lub złamanie zasad wcześniej postawionych

wszystko płynie czasem w nurcie napełniając naczynia
z przedwczoraj, wczoraj trzeba wylać by zmieniło się dzisiaj

pozdrawiam kasiu... śmiesznie i zagadkowo piszesz, jakby chaotycznie , przez co nie rozumiem ciebie :) przypomina mi to jakby jakiegoś chochlika :)

pozdrawiam
Opublikowano

Cammomile, rozmieszyłaś mnie ;) czasem ci się udaje ;)
matias, maciaś
niech Ci będzie zamoczyłam się i maczam swoje myśli w Tym tutaj
nie da się ukryć, oby korzenie za długie i grube nie zapuścić
bez przyczyny,
a powód, gdzie potok słów piękny usłyszysz, marzysz by płynąć
z nim jak najdłużej... poza Tym nurtem słychać wiatr, który
wiruje swoimi i prądami, mniej odczuwasz to inaczej...

pozdrawiam cieplutko :DD

Opublikowano

smutna prawda o "jabłku rozłupanym na pół", rozdarta miłość ... niedobra, zatruwa i boli

kilka moich spostrzeżeń (subiektywnych oczywiście) co do formy: jakoś mi "nie leży tytuł", ponadto można by co nieco "wyciąć" i zostawić tylko to, co najistotniejsze;
aha, jeszcze zwróciło moją uwagę, że Adam zerwał jabłko, to odwrotność Biblii, bo tam Ewa kuszona przez węża zerwała i podała Adamowi...to tak dla uściślenia prawdy, choć rozumiem, co chciałaś powiedzieć, więc może jest tu jakaś celowość...nie wiem...

to tyle po mojemu...szczerze tak jak czuję

serdecznie pozdrawiam Fly :-)
Krysia

Opublikowano

Prawda jest taka tereso 943 , że pisałam w kontekście mieszanym, nie da się ukryć (podświadomośc dobra i zła się nakłada czasem ale to nie to samo),
zaistniałym tutaj rozumowaniem moim sytuacji... również i ponadto chciałam zawrzeć jakąś tam prawdę uniwersalną ... pewnie że i ze swojego punktu widzenia i praktycznego!!! ( twój komentarz jest również opóźniony do czasu słów przeze mnie napisanych w tym )


Ponadto wszystko płynie to był wiersz z przedwczoraj .. widzisz datę ? godzinę ?
Nie wiem dlaczego przeważnie twój ton komentarza odbieram często, jako dołujący i krzywdzący z powodu nie rozumienia, jakby wywracający,
nie szkodzi ...
coś sugerujesz 'miłość rozdarta niedobra'...cóż.. twoja wola i odbiór i pewnie i uroda
twojego i wobec mnie odbierania

pozdrawiam

Opublikowano

spoko Fly ja rozumiem, nie irytuj sie już...
powiedz krótko, że rozdarcie nie może byc miłością

hmm... tak sobie marzę , ze miłość to jedno uczucie i pokona wszystko
co było człowieka rozdarciem i tyle i już ..
jak sobie radzi to sprawa tego uczucia siły ... odradzasz się FLY

ciepło pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Sir Isaac musiał cierpieć podobnie - i ja swoje przecierpiałam nad tym utworem ;))
pozdrówki
kasia

cóż przykro mi za Wasze cierpienia, przyjmuję , to że sama
nic nie pozostaje :) są wpisane w życie, może to utarcie pewnych reguł
nie pozwala czasem zbyt długo na zmianę lub złamanie zasad wcześniej postawionych

wszystko płynie czasem w nurcie napełniając naczynia
z przedwczoraj, wczoraj trzeba wylać by zmieniło się dzisiaj

pozdrawiam kasiu... śmiesznie i zagadkowo piszesz, jakby chaotycznie , przez co nie rozumiem ciebie :) przypomina mi to chochlika :)

pozdrawiam


śliczny komentarz
poetycki - lepszy od wiersza
nie chochlik - daleko mi do doskonałości, może czasem coś pozawijam i dlatego ;)
dlaczego "Waszą"? - że Newton też?
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przykro mi, że zajrzałam nie o tej godzinie a nie innej, ale nie mam zbyt wiele czasu, żeby wszystko od razu czytać...sorry, nie będę więcej komentować;
aha, jeszcze wyjaśnię... "rozdarta miłość" w moim rozumieniu (cóż zrobię, że tak rozumiem?) miała oznaczać "rozpołowienie jabłka", rozdzielenie Adama i Ewy...no, ale jak widać źle odczytałam ;(

pozdrawiam
Opublikowano

ależ Tereso komentuj, sobie skoro tak rozumiesz, to twoje w tym widzenie rzeczy, tylko akurat nie pokrywa się z moim, bo jeśli dwoje ludzi się rozdzieliło, to nie świadczy o rozdarciu, bo łączy ich miłość, tak tez może być. Poza tym nie ma potrzeby każdego w moim przypadku utworu wałkować ciągle od początku, i przypominać rozdarcia bez miłosne,oszukańcze i porównywać do miłosne w jakiejś tam teoretyce rozdzielenia , czy faktu :)) np.

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Śmieszna i nie śmieszna, starałam się jakby napisać
to w miarę śmiesznie, nie nadając jakiegoś klimatu dramatu
czy zupełnego śmiechu. Tak jak na sucho 'powiedzmy sie to czasem widzi'

Dzięki za czytanie i uśmiech.

serdecznie pozdrawiam
Opublikowano

Ciekawa forma przekazu podoba się całość, a symbol jabłka jest szczególnie ciekawie przedstawiony, gdyż można się uśmiechnąć jak i posmutnieć. Zależy to tylko od punktu odniesienia z którego widzimy jabłko.

serdecznie i ciepło

13

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • SŁOWA, W KTÓRE CIĘ KOCHAM JUŻ NIE

      reż. Serge Gainsbourg

      MINITEL: 6996
      (Hier Schiphol Port)

      Kocham cię tak
      O, jak w locie ptak!
      Ja ciebie też nie

      Och, miła ma...
      W fal odwieczny cień
      Idę i wchodzę wnet
      W lędźwie twe 

      Bo ja
      Kocham cię Kocham tak
      O tak, kocham cię!
      Ja też nie
      Och, miła ma...
      Ty to fala,  ja ziemi trud 
      By, wpłynąć na  brzeg
      Mych zeschłych ud

      Więc ja
      Na spotkanie biegnę ci
      Kocham Cię Kocham Cię
      Ja też nie

      Och, miła ma...
      W fal odwieczny cień
      Idę i wchodzę wnet
      W Twój lepki mrok 

      Wstrzymuję krok 
      Ty bijesz o mój szczyt
      Czubek miłości mej 
      Idę, by hołd złożyć ci
      Złożyć perły dżdżu 
      W dolinie Twych ust
      A Ty idziesz w mój ślad 
       - Kocham Cię Kocham Cię
      O tak, kocham na wznak!
      Ja też nie

      Miłośi ciał  zamknięty pas
      Lecz ląduję i tak 
      Gdzie twego  łona port
      Chcę orczyk ściągnąć, poziom zerr
      Lecz to Ty trzymasz ster 
      Nachodzi, ziemi fort...
      Nie! Terra... terr!
      Terrain ahead, pull up!
      Przyziemienia spaz..

      Je t'aime de pluie
      Moi non plus
      Je te kiffe 
      Même diff...

      RICHARD 1004
      (Tu i tu, i tam)

      Kochał  pałac tak
      (Boga palec mniej)
      Że porwał go żelazny ptak, 
      W las antycznych ciał...
      I w ostry historii cień
      Wbił dziób swój, w ziemi krew

      Więc wzbił się w dech małpiej mgły
      W pagonów, tóg werbli rytm 
      Stary wilk wciąż dzierżył ster, 
      Lecz w dziobie niósł Elbrusu cień

      O konia dam na sławy żer!
      My też nie
      Och, ziemio ma...
      To tylko zakłócenia fal, przecie wciąż kochasz mnie

      Chcę wpłynąć znów w Victorii dal
      Więc zlecę tu, gdzie tylko chcesz,
      By Vox Populi skrył mnie deszcz
      Osiodłam znów mit krwistych burz...
      Czy wyjdziesz na spotkanie  mi?
      Wciąż kocham tak Twój blado-krwawy róż,
      Dam kres swym dniom, by być miłym ci..

      Och, miła ma...
      Na fali twej
      Ulecieć chcę nawet tam,
      Gdzie Aerofłot 
      Wstrzymuje lot

      Biję w wąwozu szczyt,
      Lodowej góry Twej 
      Idę, by hołd złożyć Im
      I łożyć perły  ciał 
      Na ołtarz tronu łez

      O miła ma, zetnę tysiąc brzóz
      By wpiąć je w dolinę Twych ust
      Jeśli Ty też nie trafisz w pas
      W mój kurs i szlak

      "Nie zostawiaj mnie
      Nie zostawiaj w tym tu
      Nie zostawiaj, chcę...
      Nie zostawiaj: Mu

      Obiecuję ci
      Wyssać perły krwi 
      Z ciebie l ziemi tej,
      Gdzie pada żelaza deszcz
      I z najkrwawszej z ziem
      Wycisnąć choć metr 
      Stopę... Stop tlen,
      Skryłem ciało swe
      W całun błót,w martwy liść

      Kocham Cię Kocham Cię
      O daj mi znak
      Kocham je
      Leżę tam, gdzie znak...
      My przez chwilę też tak

      Miłości ciał zamknięty pas
      Lecz ląduję i tak
      Jak te jedwabne drzwi
      Gdzie mój ostatni port
      Orczyk ściągam, poziom sto 
      Lecz ster trzyma On;
      "Pо правильной дороге.
      Na верном пути"
      Sixty , fifty, fort...
      Nie! Ziemia...ziem!
      Kur!!!
      Uniżenia dno (w dur)
      Wniebowzięcia dreszcz...
      Pравильнa дорогa.
      Na верно
       Pути..."

      Wiary dochowałem, ukończyłem lot
      Wzbiłem się w Majestatat Flot
      Wstrzymałem dech
      Wbiłem w wąwozu szczyt
      Zdradzony świt
      Góry Kości tej
      Kur piał (X3)

      Я люблю тебя, туман.
      И я.
      Я сошёл с ума,
      Я сошёл c телa
      Я, туман.

      YFD: 0-911
      (Sullied van)

      Kochał  tak przygody smak
      (I inshallah też)
      Że porwał go żelazny ptak
      W tumult szklanych wież  ...

      "Yes;  the book and orders were onboard,
      Quite quiet men, and riot squads 
      His cutting edge was not stored
      And  came quite handy down the road;
      Tak; księgę i przekaz na pokład wziął,
      Ludy niemyte, i ICE w gorącej krwi,
      I ostry wzrok, co niejeden róg ściął
      I był poręczny w zręcznym locie tym;

      His learning did not go as far
      As safely getting to the quai: 
      He only sought to know how to start;
      The rest, he'll discover on the fly"

      Nauka ma nie zaszła dalej, niż w ten las,
      Nie porywa go, jak znaleźć bezpieczny port
      Chciałem tylko wiedzieć, jak zerwać  czas:
      Nocy nie zrywałem, by wejść w ten lot

      I w szklany sufit  historii się wbić 
      I wyspy podbrzusze spowić w 2x piał Kur
      I Ziemię Zer  zatopić  we krwi 
      I paszczę przymknąć Ul. Mur

      By betonu konkret wspiął się w poezji mgłę 
      Epoletów belki wzniosły w rytm oddechu serc
      Morskiemu wilkowi odebrać ster,
      A rufę mu wszedł  morza Hudson cień

      Wlatuję w dolinę wąwozu wrażych wież
      Tej Sodomy muru, co niesie śmierć.
      Złożę je, jak ściany, gdzie Rzece w paradę wchodzi Brzeg
      Złożę perłę ciała, gdzie króluje Wieprz

      Daj skrzydlatego konia, by los  pożywił się!
      W zero ziemii, jedność z tym co jeden jest

      To tylko wzburzenie fal, jak w majowy dzień
      Uleciałem zburzyć płaczu mur 
      Rozciałem, gdzie On wezwał mnie  
      Żeby Vox Dei deszcz ognia spuścił z chmur

      Czy wyjdzie, by spotkać nas, gdzie seraju próg? Wciąż tak bardzo kocham Twą zieleń i biel,
      Oddam chętnie życie, jeśli tak chce Bóg…

      Panie zielonooki mój spełniłem Twój cel
      Lecz na mych kompanów wciąż czeka Air Virgin 95
      ...


      Na ołtarzu tronu łez. Brzeg
      O, mój drogi, powalę tysiąc wież,
      Aby przywiązać je do doliny twoich ust,
      Na mojej ścieżce i za mną,

      „Nie zostawiaj mnie,
      Nie zostawiaj mnie tutaj,
      Nie zostawiaj mnie, chcę…
      Nie zostawiaj mnie,

      Obiecuję ci,
      Wyssać perły krwi,
      Z ciebie i z tej ziemi,
      Gdzie pada żelazny deszcz,

      I z najkrwawszych krain,
      Utrzymać choćby metr,
      Stopę… Zatrzymać tlen,
      Ukryłem moje ciało,

      W całunie z błota, w martwym liściu.
      Kocham cię, kocham cię
      Och, daj mi znak
      Kocham je


      CHAR 0:  ELEB 1997
      (Paparazzo a Pariggio)

      Tak bardzo kochała blichtr 
      (I Charlie'go dryg)
      Że wyniósł ją żelaza cykl 
      Ciężkiego niby Mig...

      Tak dobrze kreślili śmiech
      (Przecież to nie grzech)
      Że poniosło ich chyba trzech
      W pieca miech

      Tak mocno śpiewali śmierć
      Że śmierć wniosła eich skład Zejść 
      I w ich metalu śmieć 
      Doniosła -126

      Wynieśli się w rytm diesla mgły,
      W Staccato AK-33
      Solingen  ostateczny sztych
      Jak kiedyś ja i ty

      Czy w szykach togi od chez Dior
      Czy w czerni Crayon d'Or
      Czy w logo Revenge of Thor
      Peu importe: ils sont morts;

      Wpadł im z rąk życia ster,
      Kierownica w odcień camembert, 
      Podkład dla wrażliwych cer,
      Kredka  marki 0.0 

      Same diff, they have deferred bardzo kochała blichtr 
      (I Charlie'go dryg)
      Że wyniósł ją żelaza cykl 
      Ciężkiego niby Mig...

      Tak dobrze kreślili śmiech
      (Przecież to nie grzech)
      Że poniosło ich chyba trzech
      W pieca miech

      Tak mocno śpiewali śmierć
      Że śmierć wniosła eich skład Zejść 
      I w ich metalu śmieć 
      Doniosła -126

      Wynieśli się w rytm diesla mgły,
      W Staccato AK-33
      Solingen  ostateczny sztych
      Jak kiedyś ja i ty

      Czy w szykach togi od chez Dior
      Czy w czerni Crayon d'Or
      Czy w logo Revenge of Thor
      Peu importe: ils sont morts;

      Wpadł im z rąk życia ster,
      Kierownica w odcień camembert, 
      Podkład dla wrażliwych cer,
      Kredka  marki 0.0 

      Same diff, they have deferred
      Czy dosiedli Rossiniego niższych sfer
      Czy Rossinanta La Manche
      Czy Rossinskiego plansz 

      Liczy się, że są jak Edam ser
      Ziemia, tu planeta Metal Mars 
      Tu patria Allah en marche
      Tu księstwo  Mówisz i Masz

      Gdziekolwiek, trzy muchomory w barszcz
      Czy podburzone karykatury szkło
      Czy wzburzenie a la Monroe 
      Czy mur zburzony Behemotha czcią

      Non importa, sono senza brio...
      Czy krwawego bata klan 
      Czy czarno-biały ilustracji plan
      Czy arabski z drugiej ręki flan

      Egal, alle sind raus aus dem Lebens Autobahn  
      Ech, życie, kocham cię, kocham cię życie nad
      Och, wskaż mi szlak.
      Kładę się tam, gdzie jest znak…

      Ciała miłości zamknięte są
      Ale i tak ląduję, gdzie jest mój dom
      Jak te  bramy w jedwabny ton
      Gdzie mój ostateczny port?

      Wyciągam kabel pogłębiarki, poziom sto
      Ale to On trzyma ster, poker la pobiera cło
      „Na właściwej drodze. „Wierną Ścieżką swą”
      Sześćdziesiąt, pięćdziesiąt, od i do…

      Nie! Ląd… ląd! Kogut!!! Na dach
      Głębia pokory (durowych shal)
      Dreszcz Wniebowzięcia…i strach
      Ścieżka sprawiedliwości wiedzie w dal 

      Na wiernej ścieżce jak bezpański kot
      Dotrzymałem wiary, ukończyłem lot
      Wzniosłem się w majestacie flot


       

       

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...