Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poczekaj jeszcze trochę
poudawaj że słonecznie
choć burzowa chmura
wmawiaj sobie że to tylko
zły sen który pierzchnie
nad ranem

spójrz przez różowe okulary
za oknem wymarzone kształty
i kolory w szeleście smętnych kropli
oszukując miłość bez tęsknoty
amputujesz więź

by wreszcie
odzyskać spokój
w samotni

Opublikowano

a dla mnie to pokręcone, i niezrozumiałe ..
dlaczego udawać przed sobą coś ...
czy prawdziwe uczucie da się oszukać? , nie da się
można zamilknąć, jeśli uczucie jest odrzucone, ale nie da się oszukać

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hehe..."pokręcone i niezrozumiałe" :) trafne spostrzeżenie, chyba głównie "pokręcone" i to z rozmysłem, ale o co "biega" i dlaczego, to jako autorka przemilczę...
Dziękuję Eliko za wierność czytania.

Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie jestem wielkim fanem takiej tematyki w wierszach, ale pozwolę sobie zauważyć, że sam pomysł jest dość niezły. Dla mnie miłość kobiety zawsze była uszyta w niepewność czasem można było to nazwać oszukiwaniem. Pomimo tego, że dużo wersów jest bardzo sztampowych, sam pomysł pokazania innego oblicza miłości, a dokładnie jej końca jest fajny.
Pozdrawiam. Marcin.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


No tak, może i o to chodzi, że zagmatwał się, ale wiersz ma konkretne przesłanie właśnie do niego (może z ciutką przymrużenia oka lub ironii?) Być może...
Ja również uważam, że bez tęsknoty nie da się kochać, ale czy peel w to wierzy, tego nie wiem :)
Dziękuję Zbyszku za przemyślenia i za podobanie "mimo wszystko".

Serdecznie pozdrawiam i życzę tęsknoty w miłości
mimo wszysko :-)

Krysia
Opublikowano

za oknem wymarzone kształty
i kolory w szeleście smętnych kropli
oszukując miłość bez tęsknoty
amputujesz więź

by wreszcie
odzyskać spokój
w samotni

mnie się to z całości Teres,
tak wpadłam na moment,
jak zawsze można coś wyłuskać,
płoniaście(:
podpisano tęskniąca J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...