manifest

[Maciej_Satkiewicz]

a więc wiersze wolno pisać rzadko i niechętnie
tak aby w suterenach myśli dojrzały gęste perfumy
ironii z głową
opuszczoną
na barki

ta stara przyjaciółka mędrców
zrywała wyuczonym ruchem
niechęć z tajemnicy żeby zakryć swój
zapał

stosowna toga błądziła z kagankiem
lecz wszystkie drogi wiodły niezmiennie
do krótkiego epilogu
po gwałtownym pełnym ekspresji
punkcie kulminacyjnym

to byli reformatorzy bez głosu
bo opuścił ich jak demokracja
krzyczeli stonowaną formą
swoje tak tak nie nie
jak jasny karp przed świętami

ale trzeba Wam wiedzieć
polegli kolumbowie pogodzenia
człowiek jest centrum wszechświata
i ciągle nazywa
zwierzęta
zjawisk

dość już
snu
apeluję
o
monarchię
stanową
myśli

[Maciej_Satkiewicz]

kiedyś pisałem z iskrą...

[ula]

wiersz jest, przynajmniej dla mnie, niejednoznaczny.. będę go jeszcze rozgryzać

pozdrawiam i dziękuję za zapewnienie mi zajęcia;))

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam ;

[Fly Elika]

bardzo ciekawe i pomysłowe przedstawienie
myśli ..
jednak trzeba się pogodzić - nierealne,
jak ludzkie przebyte drogi

[Bachencja_S.]

Iskra jest - to fakt.
Ale tego nie mogę zrozumieć :
"krzyczeli stonowaną formą
swoje tak tak nie nie
jak jasny karp przed świętami"
Co miałeś na myśli z tym karpiem?......

[Maciej_Satkiewicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie pamiętam, ale chyba jego pyszczek bezmowny.

[Bachencja_S.]

Acha - więc wytnijmy tego karpia.....
Właściwie - nie będzie go brakować....
Dzięki za wyjaśnienie. Zafascynowało mnie to, że był jasny przed świętami..... ;)

Jest coś w tych naszych wierszach sprzed lat - rzeczywiście ISKRA.
"dość już
snu
apeluję
o
monarchię
stanową
myśli"
Popieram.
Dziś także.
Zwłaszcza dziś.
:)