O najdyżurniejszej dyżurowości

[Valdessa Kane]

Najwielmożnościowe uczniowskie jejmości
Rzec wam nieco muszę o dyżurowości:
Jak ptaszyny ranne k szkole bieżamy
Tam jako uczniowie buciory mieniamy
Tuz po przywitaniach trzech z nas k szatni bieża
Bych tam okiełznować uczniowskiego zwierza
Naraz cościk wpada i wrzaski roznosi
To balfrzasty belfer o porządność prosi
Na to zgraja dzika mu chorałem rzecze
„Mamy radę dobrą idź w dom nasz człowiecze”
ten czem prędzej czmycha i mruczy pod nosem
„Bych się Pan zlitował nad tych sierot losem”
W ten czas nieco bydła wychodzi z szeregu
I po korytarzu mknie jak po wybiegu
W czas gdy dzwon się rozbrzmi wszyscy się wynoszą
Ale jakieś tryki o czekanie proszą
A my będąc dyżurnymi najdyżurniejszymi
Z tymi oto wiłami czas mnogi walczymy

[Strzyga_vel_Strzyga]

:)

ładne w sumie.

[Klaudiusz]

haha :)) dobre :))

[Ewelina Kwiatkowska]

Sympatyczne. Jakies to wszystko znajome :)