Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Głęboka miłość

Memento Mori
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Memento Mori

Memento Mori

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Ruch odbicia w nurtach się przelewa.
Srebrny wiatr swą strugą ich owiewa.
Przytuleni do siebie, ciepłem ogarnięci
każdą chwilę zapisują w swojej pamięci.

Zanurzeni w toni niebieskiej, głębokiej
ukryci oboje w splątanej fali wysokiej.
Płytki oddech chwytają ustami łapczywie
rytmem życia połączeni tak przenikliwie.

Uniesieni na fali wysokiej szczycie.
To jest ich cielesne i duchowe przeżycie.
W wirze wody i nagich swych ciał
tworzą nowe - bo ktoś im tę siłę dał.

[sub]Tekst był edytowany przez Memento Mori dnia 09-08-2004 15:20.[/sub]
[sub]Tekst był edytowany przez Memento Mori dnia 09-08-2004 15:21.[/sub]

Daniel Piaszczyk

Daniel Piaszczyk

Opublikowano
Opublikowano

o jejku znów takie wierszowe dico polo...
jesli głeboka miłośc ma wyglądac jak ten tekst to jest to chhyba anty reklama ,ale stopniowo.
Rymy -no tak to nie można....trzeba troszkę się wysilić albo nie rymować
Słownictwo- związki oparte na dopełniaczach w dużej ilości i to banalne..dlaczego na przykład srebrny wiatr? a nie bordowy?
wnioski- jeśli to jeden z pierwszych wierszy to przeciez trzeba od czegoś zaczac ale jeśli setny taki sam to radze się zastanowić i bardziej przyłozyć
pozdrawiam

Joanna_W.

Joanna_W.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



(Głębia w środku piaskownicy? Chcecie potopić dzieciaki?)


Do Autora:
1. zastanowić się czy głęboka miłość ma coś wspólnego z wodą, bo chyba nie chodzi tylko o lanie wody ;
2. jeśli nie ma tematu zastępczego, ten przemyśleć raz jeszcze i dopiero w wyniku do_głębnych rozważań chwycić za pióro;
3. uśmiechnąć się czytając po raz kolejny, popełniony tekst i z tym optymistycznym wyrazem twarzy pozamienieć w nim choć to i owo.

Pozdrawiam ciepło. A.
eXecutor

eXecutor

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



hmm... a jeżeli autor wiersza chciał aby ten wiersz pojawił się przyjego profilu ?
[sub]Tekst był edytowany przez eXecutor dnia 08-08-2004 14:01.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Leszek Piotr Laskowski
      Bajkowy świat.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • beta_b
      (Jak ten liść na wietrze)

      Przez beta_b · Opublikowano

      Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • wiedźma
      Entr’acte

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • wiedźma
      Tęsknica

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • andrew
      Lato powoli ...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...