Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

napisać rzecz oczywista
zrozumieć nie oczywista
mało słów treści ogrom
w moim wydaniu takie proste
może zdarzy się cud przekazu
wszyscy zrozumieją odpowiedzą
współczesność toczy zagadki
obyśmy rozwikłali przytoczone
poetów przemysły dla potomnych
takie zadania nasze współczesnych
piszących o trudach biegnącego
po pędzących autostradach
życia


Na sprzedaż
piszemy nasze oczywiste
odczytania nie oczywiste
tak ma być? może tak
właśnie tak ale po co
w maraźmie potoku
ciepłych i gorzkich słów
szukamy samych siebie
przekaz nie zawsze
dodaje sensu myśli
a może i dobrze
i tak ma zostać
to na co komu
pisanie wyblakłe
lepiej niech
w naszej
głębi
tkwi

Opublikowano

zastanawia mnie ten osobnik biegnący po pędzących autostradach....
1. czy on biegnie w tę samą stronę co pędzące autostrady, czy w przeciwną?
2. dlaczego wysiadł z auta?
3. nie boi się, że zwinie go policja za utrudnianie ruchu na autostradzie?

gnębią mnie również te zagadki co się toczą aby były przytoczone
i jeszcze kilka spraw...
ale poczekam na komentarze innych czytelników, może mnie oświecą ;)
:)

Opublikowano

Witaj Krystyno - do mnie wiersz przemawia mimo że jest
bardzo twój - osobisty .
Przepraszam że tylko tyle napisałem - ale muszę się zbierać - praca
mówią nie zając nie ucieknie - lecz trzeba ją szanować .
A zresztą po co więcej - skoro przypadł - prawda ?
radosnego dzionka życzę

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dzięki bardzo Waldku,ale jestem Ania!
Serdeczności!


Przepraszam mocno Aniu - czytałem wiersz Krystyny z stąd ta pomyłka .
A kom. powyższy dotyczy twego wiersz Aniu .
Za całe zamieszanie bardzo przepraszam .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...