[Powiedziałem wszystko na początku...]

[Maciej_Satkiewicz]

Powiedziałem wszystko na początku
dalej musisz iść sam
niech prowadzi cię tęsknota

pamiętaj o trzech pierwiastkach
bo są zawsze w tobie
światło reszta jest przenośnią

lecz kochaj jedno ze względu na drugie

to jest właśnie wierność
rzeczy skończonych
którymi sam się staniesz

Podaruję ci jednego człowieka
dbaj o niego i bądź z nim
bo będzie celem twojej wędrówki

[Roxana M.]

Piękny! I mądry...
Ostatnia zwrotka wstrząsnęła mną do głębi....
Zgadza się. Celem wędrówki jest przeważnie jeden człowiek.
Tylko nie zawsze udaje się z nim być....
Dostatecznie blisko, by o niego dbać....
Długo będę o tym myślała.
Pozdrawiam.

[Fly Elika]

Celem, może być też uczucie do tego człowieka, one poddane jest złym wiatrom i zupełnej
ciszy i samo też może zwątpić nieraz czy to jest dobrze, nie wiedząc nic o jego życiu, nie chce być też jego ciężarem. Jednak czuje to uczucie w sobie i nic tego nie może zmienić.

serdeczności Macieju

[Anna_Para]

A wiersz jest dobry, tajemniczy, bo trudno ustalić, kto mówi. Problem- piękny i wzruszający, choć...to niby takie proste! Pozdrawiam, Panie Macieju!

[Szkic Tylko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

szkoda że gdy to niemożliwe łatwo zgubic trzy pierwiastki.
ale wiersz zatrzymuje i jak najbardziej się podoba:)
pozdrawiam

[Maciej_Satkiewicz]

Dziękuję bardzo wszystkim ;

Wydaje się, że komentarze skupiają się na ostatniej strofie - i bardzo dobrze, właśnie z takiej treści wziął się cały ten północny, bo napisany przed ostatnią północą wiersz.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

szkoda że gdy to niemożliwe łatwo zgubic trzy pierwiastki.


Na to właśnie próbowałem sobie odpowiedzieć, stąd symetria wiersza, dwie pierwsze odpowiadają na dwie ostatnie,

dalej musisz iść sam
niech prowadzi cię tęsknota


Odpozdrawiam czterokrotnie ;

[teresa943]

dobry wiersz Macieju...budzi refleksje

serdecznie pozdrawiam :)