Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pod blokiem

JacaM
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

JacaM

JacaM

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

śmieć w beciku
czeka na zbawcę
i tak miał szczęście
pękła foliowa torebka
może ktoś usłyszy
wysypując obierki

matka wybrała
śmietnik zamiast kołyski
pojedzie do piekła
w damskim pierdlu
założą jej na głowę
foliową torebkę
bez obawy
nie pęknie

H.Lecter

H.Lecter

Opublikowano
Opublikowano

Jest to jakieś mrożące, okrutne ( blokowe ) ujęcie problemu winy i kary. Foliowa torebka decydująca o życiu i śmierci, to niezwykle pojemna metafora mieszcząca : zbrodnię, boskie miłosierdzie, przypadek, ludową sprawiedliwość, samosąd, starotestamentowe odniesienia.
Ciekawie, Jaca.

emil_grabicz

emil_grabicz

Opublikowano
Opublikowano

Temat poważny, jednak ujęcie nieco felietonistyczne. Miast budzić grozę tchnie zamierzonym efektem mającym zeszklić oczy. śmietnik czasami kryje skarby, a fakt, że można odnaleźć tam czasami życie ludzkie jest widocznym argumentem na poparcie tej tezy, bo nie ma większego skarbu na świecie niż życie ludzkie.
Nie pasuje mi w tym wierszu cyniczna, blokowa narracja. Chyba, że to celowy efekt dramaturgii dosyć popularnego pochówku niechcianych dzieci. Myślę, że świadoma aborcja, nawet nielegalna, jest mniej okrutnym i bardziej cywilizowanym zabiegiem.
Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      a ty?

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @andrew Przeczytać - nie zawsze znaczy zrozumieć.  Kiedyś pewien poeta powiedział mi - nigdy nie tłumacz wiersza, zostaw to czytelnikowi. Wiersz powinien być jak wyspa – Ty go tam „posadziłaś”, ale to czytelnik musi zdecydować, czy chce tam szukać skarbów, czy tylko posiedzieć na plaży.   Dziękuję za czytanie :)
    • obywatel
      Czas

      Przez obywatel · Opublikowano

      Dobre! A swoją drogą najekonomiczniejszy jest na statku podwodnym, tam wszystko...        podwodne?:)))
    • Konrad Koper
      Czas

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Czas na Ziemi czy w statku kosmicznym jest istotniejszy dla ekonomistów?  
    • Łukasz Jurczyk
      bardzo

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Poet Ka Jak powrót do świata, w którym blask był dowodem na istnienie dobra, a nie zapowiedzią koszmaru.   Patrzysz w to słońce. Ono nic nie obiecuje. Tylko, że lśni wciąż.   Pozdrawiam
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 75. Gaugamela

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      75. Gaugamela (narrator: Agrianin)   1.   Widziałem z daleka złote rydwany jak słońce — i pustkę w sobie.   2.   Czemu ich tylu? Czemu ja znów tutaj z tarczą w dłoni?   3.   Mój brat z Pelagonii zawiązał chustę na ramię — „żeby mnie poznali”.   4.   Bęben zabił raz i serce jak zwierzę wyszło z klatki.   5.   Ruszyliśmy w step, jakby wszystko co było już nie miało wagi.   6.   Biegliśmy lekko. Z boku, na skrzydło. Jak psy na łańcuchu.   7.   Rozkaz: rozstąpić się — niech rydwany same się zgubią.   8.   Koń z poderżniętym gardłem jeszcze biegnie — nie wie, że umiera.   9.   Z bliska ich twarze. Czarne brody, oczy – ludzkie.   10.   Brat miał procę. Nie strzelił ani razu. Potem płakał.   11.   Falangę rozdarło — ktoś zawahał się o oddech za długo.   12.   Nie było linii — tylko ciała szukające kierunku.   13.   Król wrócił z krzykiem — płomień, który przypomina, że żyjesz.   14.   Persowie pękli — jak łuk, który zbyt długo był napięty.   15.   Strzała bez imienia. Weszła cicho, jakby znała miejsce.   16.   Koniec bez słów. To najbardziej prawdziwe.   cdn.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...