Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Aniele na moje pokuszenie

Tango
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tango

Tango

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

O piękna moim oczom z widoku w obraz raj malowany.
W to źródło bijące w zdroje z cnoty w grzechy tak czyste.
Bawisz się ze mną kusząco na duszy i ciele w to serce.
Żądzą swoich powabów z natury oko w urodne Anioły.

Grało mi wnętrze w piękne nuty harmonii w idące akordy.
Słowicze trele zmysły myślą śpiewały w te chóry podniosłe.
Rwące z bolączki jak rany ze strzały z grotu serce przebite.
Z krwią spływały żyłą, a z twoich ust płynął miód w słodyczy.

Dokąd poniosły mnie wiatry, tym skrzydłom w twoje objęcie
Porywałaś do tańca moje uczucie dziewczyno, byłem zgubiony.
Jedyny dotyk i pocałunek. Odebrał mi miłość, wiarę, nadzieję,

Podcięłaś moje kroki, zatrzymałaś na dłużej z gwiazdami nocy.
W głębinach twoich błądziłem, jak po Bermudzkim trójkącie?
W tych prądach siły traciłem, z pragnienia moce, życiowe wody.

Tango

Tango

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

A tu taki dla was mały komentarzyk.
Poeci ot "od siedmiu boleści"

Jeszcze się ojciec nie narodził,
a już syn po ziemi chodził.
Gdy jeszcze nie było płomienia,
a już dym do nieba leciał.
Pielęgnuj swoje marzenia.
Trzymaj się swoich ideałów.
Maszeruj śmiało według muzyki,
którą tylko Ty słyszysz...
I nikt mi nie odbierze mojej duszy;
bo ona jest we mnie.
Gdyż w tej ciszy do mnie krzyczy
jest tylko mój, a nie twój!
Głos który nie ma imienia;
ale ja go znam ot zawsze...


www.youtube.com/watch?v=uovbF2HCTns&feature=related

Ave! J.L.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Kim ma być mężczyzna?

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Nieświadomie, na podstawie innych obserwacji:). Pozdrawiam
    • Marek.zak1
      "Cień ideału"

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Sami znamy najlepiej własne cienie, można się tylko nauczyć z nimi żyć. Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 
    • Proszalny
      Anatomia

      Przez Proszalny · Opublikowano

      @andrew   "Sukienka wisząca na krześle" - sensualny obraz bliskości. Kobieta obok to tęsknota za delikatnością. Dziękuję Andrew. Podoba mi się to, co napisałeś.   @Jacek_Suchowicz   noc w prosektorium nauka anatomii trwa po omacku   @Nata_Kruk   Jeśli chodzi o grafikę - w Nano Banana jest fajne to, że ona tylko rysuje, a ty tworzysz. Mówisz programowi, co widzisz, a co chciałbyś zmienić. Małe okręty to krwinki, atomy, z nich jesteśmy stworzeni - tak myślę, ale każdy ma swój obraz, czym są te łajby. Uczę się w bólach. Chyba to rzucę :)   @FaLcorN   Nie ma ambicji na dalekie podróże. Wystarczy mi zagubiona stacyjka w środku lasu. Dziękuję.   @Łukasz Jurczyk   Małe układy stwarzają świat, który nie dąży do wielkości. Wystarczy dotyk, czułe słowo, by życie nabrało wartości.   @Berenika97   "Kocham cię, kochanie moje" - tyle wystarczy, ale dla własnej rozrywki postanowiłem, powiedzieć więcej. "Metafizyka dzieje się pod skórą" - doskonałe. Wiem, że mamy inne zdanie na ten temat... Niebo jest metaforą przestrzeni ukrytej w nas, odnajdujemy w niej Boga.    *   Dziękuję za wspaniałe komentarze. Pozdrawiam serdecznie :)    
    • Toyer
      Ocean duszy

      Przez Toyer · Opublikowano

      Tyle we mnie uczuć mokrych — padają, burzą się, odpływają. Deszcze łez nie samotnych mokną na ścianie twarzy. A ja pragnę tej wody, co płynie w duszy, gorącej jak gejzer, parującej szczęściem. Niech smutek utopi się w kałuży, duszo moja, bądź oceanem szczęścia. Płyń tam, gdzie nie ma złych fal, gdzie wicher staje się lekką bryzą, w statku nadziei ku portowi miłości, gdzie z wiarą wieczną krzyczę: Kocham życie.
    • aniat.
      Kwiecień, co plecie.

      Przez aniat. · Opublikowano

      Kwiecień ułożył się naręczem tulipanów na moim ramieniu. Przeniknął przez skórę i dotarł aż tam, gdzie drżenie. W słowach ukrył ptasie szepty, prawdziwe tylko dla mnie. Muskał wiatrem kobiecość i prowadził w stronę słońca. Potem potrząsnął lekko pierwszą burzą. Otworzyłam oczy i poczułam jego niestałość. Zmokłam w deszczu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...