Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jakaś tajemna siła przenika szeptem
niechcący potrąca uśpioną strunę
tak subtelnie że cała drżę

gdy delikatna melodia cichutko spływa
wysyłając sygnały ciepłym dreszczem
niemo proszę

scałuj nieśmiałość
obnażoną przykryj
płomieniem rozpal
pod pledem


pierzchnie skrępowanie

Opublikowano

Po co ci zaimek na początku? Ta "siła" nie jest nieokreślona (w sensie: nienazwana), dobrze o tym wiemy.

Z tytułu skasuj: "tylko".

"niechcący potrąca [...] tak subtelnie że cała drżę" - nie pasuje mi to. Jeśli "potrącenie" było w istocie ledwo wyczuwalne, to dlaczego cała drżysz? Wiem, miłość, ale chodzi mi o to, że nieudolnie to przedstawiłaś. No, przynajmniej tak mi się wydaje.

Kursywę bez "płomieniem". O tak:

scałuj nieśmiałość
obnażoną przykryj
rozpal
pod pledem


To moje prawdopodobnie niezbyt celne uwagi. Tyle zmieniłbym na początek. Chwilę potem pomiąłbym kartkę, wrzucił do kosza i napisał to od nowa. Subtelne banały, dwa pierwsze wersy z drugiej strofy niepotrzebne (w zasadzie nie mówią nic, czego by nie było już w pierwszej zwrotce).

Moja wersja (wszelkie prawa zastrzeżone):

jak ci to powiedzieć

tajemna siła przenika szeptem
potrąca uśpioną strunę
tak że cała drżę

niemo proszę

scałuj nieśmiałość
obnażoną przykryj
rozpal
pod pledem






Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



masz rację, co do tytułu, "tylko" jest zbędne;
Twoje inne sugestie i uwagi są w moim odczuciu typowo męskie :)
jednak rozważę i ewentualnie coś tam zmienię;
Twoja wersja jest ok, choć nieco zmienia osobowość peelki :)
bardzo dziękuję za wnikliwy komentarz

serdecznie pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mirku! Roześmiałam się od ucha do ucha prawie tak jak to słowo "genialne" :)
i jeszcze "pierzcham skrępowany"... teraz to już się czerwienię...
i także "pierzcham"...życząc milego dnia :)

dziękuję i pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...