Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sš Zwierzęta Równe...


Rekomendowane odpowiedzi

Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

spójrz na tamtych z boku
jak stoją niepewni
jak butnie czekają
czerstwej kromki chleba

spójrz - dziecko nie płacze
głód zmysły otępił
ból odszedł już dawno
za jutro się sprzedał

kobiety wręcz proszą
- bezwstydne! - spojrzeniem
niewarte dwu złotych
wychudłe, cuchnące

wciąż stoją... a daj im
to tylko jedzenie
psy się nie nauczą
wiązać końca z końcem

Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

Na wstępie chciałbym podziękować za komentarze. O wierszu nic nie powiem, gdyż nie widzę potrzeby. Za to...

CYTAT
Gosia wróciła, Dawid wrócił - wszystko wraca do normy


To nie do końca prawda ( co do Dawida, nie wiem jak tam pani Małgorzata smile.gif ). Dawid... odpoczywa. Mało czasu spędzam w domu i moje plany na parę (naœcie) kolejnych dni nie wskazujš na to, aby sytuacja uległa zmianie. Poza tym... głupio się przyznać, lecz stary nałóg wrócił. Pisałem kiedyœ, że jestem maniakiem konsol... No właœnie - w moje łapki wpadło kilka tytułów na które się œliniłem (Xenosaga AAAAAA!!!) i jak już jestem w domciu to przyklejam się do pada... smile.gif
No ale od czasu do czasu coœtam się napisze, postaram się też skomentować parę utworów, żeby nikt mi nie dosmarował Rest In Peace przy nazwisku:)
To by było na tyle.
Gość Dawid Ciesla
Opublikowano

Oyey - a ja właœnie mam na odwrót! Widzę kwadraty u innych a u siebie nie smile.gif Jak mam zmienić to całe kodowanie? Magda też mi to mówiła. Powiedz jak to zmienię. Ale tak za pół godzinki bo idę się kapać smile.gif

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie chcę już być poetą wolę stać się zwykłym prostym robotnikiem który składa deski cegły kamienie w dom dla ciebie z ogrodem gdzie zima nigdy nie zagląda pełnym magicznych kwiatów młodziutkiego piękna   pragnę poczuć takie zmęczenie które wbija w ziemię ból w ramionach dojrzewający bryłami skał wiedzieć, że to ma głęboki sens i nie mieć już siły na żadną niedorzeczność   odejść rano po nocy przespanej bez jednego słowa zanim otworzysz drzwi i zachwycisz się konstrukcją czystą i jasną której jeszcze nikt nie zadeptał buciorami gdzie pod dostatkiem tlenu przestrzeni dziennego światła   pisanie wierszy i wieszanie obrazów na ścianach pozostawię tobie
    • O, smutku srebrny, co jak anioł blady Stoisz nad łożem, gdzie się sen dopala, Czy to już koniec? Czy to duchów rady Niosą mnie z wichrem, co glob ten obala? Patrzę w dół ciemny – tam, gdzie stepy sine, Gdzie piołun gorzki łzy sieroce pije. Tam zostawiłem serce i godzinę, I harfę, która wiatrem w pustce wyje. Ciało to tylko łachman jest podarty, Gliniana czara, co pęka w nicości! Lecz duch królewski, szeroki, otwarty, Wzlatuje piorunem do boskiej jasności. Nie płaczcie po mnie, gdy zgasną powieki, Bo ja nie umrę – ja się zmienię w dźwięk! Popłynę w chmury, w błękity dalekie, By Polsce przynieść nie żałobę – lecz lęk Dla tych, co myśleli, że naród w grobie! Ja, upiór jasny, wrócę w błyskawicy! I stanę przy każdej płaczącej osobie, Jako ten ogień, co płonie w gromnicy. Lecz teraz lecę... skrzydła mam z płomienia, Zostawiam ziemię, ten czerep dymiący. Wchodzę w drabinę wielkiego Przemienia, Smutny – lecz wieczny. Cichy – lecz grzmiący.
    • @tie-break łyżeczki po prostu leżą obok siebie :)
    • @Berenika97 czytam, udając że nie przeczytałem dodanego kontekstu, tak ciekawiej. Trochę skojarzyło mi się z dyskursem postrzegania, odmiennością serca i umysłu - "... a ludzie mówią i mówią uczenie, że to nie łzy są, ale że kamienie i że nikt na nie nie czeka...". Dodaję plusa za formę i rymy i czekam na więcej. Gustuję i pozdrawiam!
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Spojrzenie transcendentne wykraczajace poza granice. Świetna puenta. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...