Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

słońce coraz niżej
przed wieczorem
na przekór smętkowi
biegnę dokądkolwiek
i nastrajam się
zachwytem

przy drodze pachnie grusza
gdy wiatr strząsa biel
dzika róża cała w pąsach
taka prześliczna
inspiruje i rodzi
koncept

liryzmem rozkwita

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w każdej pochwyconej chwili można znaleźć zamysł wiersza...zależy to jednak od umiejętności "wewnętrznego" widzenia...
cieszę się, że czujesz podobnie Aniu:)
i bądź zaborcza :) to dla mnie dodatkowy powód do radości:)
dziękuję :))))
UŚCISKI!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


I to jest sedno...umieć (i chcieć) podzielić sie tym, co się lubi! Ty robisz podobnie :)
Rozczuliłeś "fanem"...bardzo to miło z Twojej strony :)
Dziękuję.

Fantastycznego popołudnia z "królową" :-))
Opublikowano

ładny i ciekawy klimat,, liryzmem rozkwita" ładne zakończenie, więc tylko pozostaje dodać podoba się nastrój

serdecznie i ciepło

13

słowika trele
zakrakały kruki
gdyż lirę poezji
nie rozumie głupi:)::):):)buzka

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



jak widać kochasz lirykę :)))
dziękuję za zanurzenie się w klimat i poprawienie sobie nastroju (bo ostatnio coś u Ciebie szwankował); cieszę się, że Ci się podoba mój prosty wierszyk :)

serdecznie pozdrawiam :-))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiele mówimy do Boga  i o Nim  najwięcej ci co daleko    a świat  świat byłby  jak piękna kwitnąca łąka  każdy kwiatek listek  cieszy się istnieniem    zajrzyjmy w siebie  częściej słuchajmy    CO BÓG  CHCE POWIEDZIEĆ    wtedy …   Jezu ufam Tobie    6.2026 andrew  Piątek, dzień wspomnienia męki i śmierci Jezusa   
    • @Poet Ka  To wiersz o próbie uchwycienia " rytmu lata".  Jest bardzo zmysłowy.  Pokazujesz nam ten wolny dzień obrazami. Bardzo podoba mi się ta  "rama miniatury". Patrzysz przez "romby miniatury" , czyli siatkę i opisujesz to, co widzisz.  Krótkie wersy budują,przy moim odczycie, zapis małych,  ulotnych chwil. Liczy się tylko tu i teraz.  To te chwile dają szczęście. Mamy to konkretne obrazy : wiśnie, kubek, radio, płochacza kawę, filiżankę.  Zastanowił mnie tu dobór samych wiśni, które są zbierane do kubka. Ja odczytuję to tak, że ich słodko- cierpki smak jest jak ten dzień  - najpierw słodki,  potem, gdy się już skończy zostanie po nim cierpkość. Być może przesadziłam, jednak taki mam tego odbiór.  Cały opis tych " małych chwil" oddziałowuje na zmysły.  Mamy wspomniany wcześniej smak wiśni, dźwięk radia, zapach kawy - to sprawia, że się to czuję. Ostatnie wersy mówią nam o tym, że zwykły, czerwcowy dzień, jego małe chwille mają taką moc, że znów można mieć 20 lat.    Dziękuję za wiersz na piękny czerwcowy dzień.  Pozdrawiam serdecznie🪻  
    • A to Boryny żur, drużyny robota
    • @Poet Ka ... a wokół świat bez cieni   ubrany nie tylko w marzenia   kwitnie ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • rytm lata   przy wiśni w czerwcu    w rombie  siatki jak w ramie miniatury   przysiadł  płochacz   do kubka wpadają  drobne ciemne  owoce   kawa już w domu pachnie   filiżanka przy radiu   dobiega rytm muzyki   piszę  szczęśliwa że wolny  dzień    łapię zmysłami  lato i rytm   znów mam dwadzieścia  lat  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...