Do Pani K. / 450mg C18H21NO3 doustnie

[porysowany]

Pstrykam, pacam, hardo liczę,
Moja miła już nie długo,
Ujrzę Twe boskie oblicze.
Puk, puk? Kto tam? Ach, królowo!

Gorzki całus na dzień dobry,
Popijam sokiem z cytryny,
Tak, więc miła czyń honory,
Uścisk Twój naprawdę mocny.

Już czuję dotyk Twych dłoni,
Twoje tajemnicze ciepło,
Już niczego się nie boi,
Kochanek wie - to jest niebo.

Przyjemności w górę rosną,
Raz mnie wzruszasz, raz nie wzruszasz,
Ta muzyka, w tany ze mną,
Rusza córka Morfeusza.

Twoja euforia, szczęście,
Twój optymizm mnie dotyka,
Tak jak w październiku liście,
Cały smutek, ciach, znika.

Moja jedyna księżniczka,
Ona zrozumie w potrzebie,
Moja siostra, powierniczka,
Rozpłacze się i zaśmieje.

Spokój, miłość, dumanie,
Świat jest piękny, kolorowy,
Nie zabije nas kochanie,
Żaden lek przeciwbólowy.

Żyć bez Ciebie nie potrafię,
Pozostaje ból, tęsknota,
Na tym kończymy zabawę,
Mors certa, hora incerta.

[Michał Kosiński]

Mój ty drogi Panie Bracie
Rytm co nieco tutaj skacze
Byłbyś łaskaw to poprawić -
Byłoby to smaczniej trawić,
Tym bardziej, że wiersz nie zając
Długo w oczy stawia znaki.

Ciekawe Pan treści prawisz
Kodeinę w się wnizając...

Moralizmem tu nie rzucę
Jako piosnką w smętnej nucie.
Ale - Panie Bracie drogi -
Księżna w ludzkiej szacie chodzi.

[M._Krzywak]

Jedyny problem tego utworu to to, że jest fatalnie napisany.
Zdecydowanie do poprawy (szczególnie polecam czytanie na głos)

Pozdrawiam.

[Sylwester_Lasota]

Ło nie! Z bardzo wielu powodów.

Pozdrawiam.