Potępiony

[Marzący_o_niebie]

me życie się kończy.
przepłynęło mi miedzy palcami jak woda, która swym chłodem skuła mi ręce w kajdany cierpienia.
stoję nagi w ciemności i staram się zrozumieć swa mękę.
bo nie czuje już nic, ni wiatru ni kropli wody na mej zimniej jak kamień twarzy.
jedzenie strąciło swój smak napoje stały się gorzkie niczym gorycz bólu i strachu.
nie czuje już nic ni smaku kobiecych ust ni ciepła jej ciała.
jestem skazany na życie potępionego, człowieka bez miłości w sercu.

[Kamila Wójcik]

słowa całkiem sensowne;]

jednak powinieneś dopracować troszkę ten wiersz, a wszczegolności formę trudno się Cie czyta. A z uwagi iż jest to wiersz wolny bardziej przypomina krótki fragment prozy...;]

po prostu należało by długie wersy podzielic na krótsze
mysle ze wtedy było by o wiele lżej;]

ogólnie to co napisałeś podoba mi się może dlatego że lubię mroczne klimaty ;))

pozdrawiam K.;)