Clarice

[mandy]

W jej włosach wiatru przestrzeń.
Jej dotyk - liście... dreszcze...
Jej oczy - matowe kasztany.
Jej skrzydła - latawców pergamin.

Jedno spojrzenie - szał, błyskawica,
By skraść z jej ust światło księżyca.
Szklana bezsensem. Senna życiem.
Cicha szelestem modlitw o świcie.

Powietrzem błękitna z głębin.
Samotna wśród skrzydeł gołębi.
O świcie gwieździsta mrokiem.
Kapłanka zielonych okien.

[natalia]

momentami bardzo ładnie, ale powtarzasz zwrot "o świcie"
dobrze się czytało ten obrazek, szkoda, że nic się nie dzieje :)

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Catalina Acosta]

Powtórzę za Natalką - są ciekawe momenty.
I szkoda, że z tego wynika, że nic nie wynika.

Cmok,
Catalina

[mandy]

Dzięki za opinię. Przychylam się do niej. Zazwyczaj moje wiersze to opisy pewnej sytuacji, osoby lub rzeczy, więc nic się ciekawego nie nie dzieje. Może kolejny bardziej się wam spodoba. Pozdrawiam

[Luthien_Alcarin]

hmm... ładnie napisane, zgadzma sie z poprzedniczkami sa ciekawe fragmenty, ale pozostaje pewien niedosyt -poza pewnym estetycznym i chwilowym obrazem ten wiersz nie wnosi wiele... ale i tak bardzo miło sie czyta.

Pozdrawiam

Agata

[Anna_M.]

Dobry byłby z tego tekst piosenki. Podoba mi się.

[Dariel Gryfinheart]

Ten spokój niweczy wszelkie nieokreślone pomysły Twojego irracjonalnego i surrealistycznego świata... Dalej podążaj drogą spokoju...

[Leon Gutner]

Kim jest owa Clarice , kapłanka zielonych okien ..?
Nie mam pojęcia ale jej opis przyprawił mnie o dreszcze ..
Poczułem .....

Podoba mi się ....

L.G.

[Gość]

bardzo mi się podoba przeczytałem kilka razy..jeszcze nie mogę rozszyfrować kim Ona jest dla Ciebie....

[mandy]

Kim jest Clarice?

Jest dla mnie wszystkim.