Francja
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 355
nie kochaj od tak sobie
bez przekonania - rób
to z ochotą tak by
przetrwało
to do mnie najbardziej przemówiło. Niby zawsze to wiemy, lecz wolimy oszukiwać, nie tylko samych siebie, ale także innych.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 41 odpowiedzi
- 1 076 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 815 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 811 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 897 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 724 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano
@Berenika97 Bereniko, ten fragment o rozpaczy, która nie jest autorem, a jedynie zbyt szerokim marginesem, zatrzymał mnie najmocniej. Dla mnie taka rozpacz to wręcz chodzenie nie po marginesie, tylko po parapecie – bo to jedyne miejsce poza oknem, ale tak szalenie ryzykowne... To nie jest miejsce, na którym można się bezpiecznie zatrzymać. Twój wiersz ma w sobie potężną, ocalającą siłę, a puenta o pęknięciu skorupy niesie bezcenne światło. Wybitne, głębokie pisanie. Wielkie brawa! -
Przez Tajemnicza9723 · Opublikowano
Kto ? Kto pisze tak pięknie, lekkim piórem, ciekawie, z pazurem, tak pewnie Kto ? tworzy namiętnie, pisząc i zaskakując nowym wierszem jego formą i rymem nie wychodzi przed szereg dyskretnie Kto ? pisze tak, jakby miał zasoby natchnienia, niewyczerpalne nie do wypalenia nie do podrobienia nie do zatopienia 1.08.2026 r. NatusieK97 -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@andrew Bardzo dziękuję! Piękna odpowiedź! Czuję w Twoich słowach tę samą walkę i to samo uparte "mimo to wierzę". Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! A nieraz tory prowadzą przez ciemność, zanim znajdą peron. Masz rację - to nie senny lot, to twarde szyny, ciężki trud, czasem pociąg staje w pół, nim dojedzie tam, gdzie ma być cud. Dziękuję, że nie boisz się nazwać ciemność po imieniu - bo tylko prawda o tym dnie da światło w tym cierpieniu. Serdecznie pozdrawiam. :) @Posem Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa - to bardzo mnie poruszyło. To zdanie o marginesie było dla mnie ważne, gdy je pisałam, więc cieszę się, że tak samo zadziałało u Ciebie. A to, co piszesz o czytaniu po raz kolejny - że nadzieja przestała rzucać się w oczy, bo po prostu w niej byłeś - to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć autor. Serdecznie pozdrawiam. :) -
Przez Aks · Opublikowano
@Maksymilian Bron Ktoś tu chyba ogłądał niedawno Odyseje Nolana :) -
Przez Aks · Opublikowano
Piętrzą się w mej głowie, nie dając wytchnienia. Piękne – wstrętne, genialne i niezmiernie głupie, Błędne częściowo lub też całkowicie, Niemal dobre, lecz dalszej pracy pragnące. Widzieć je, słyszeć – to przywilej i przekleństwo zarazem, Widzieć je i słyszeć choć raz na żądanie. Są sposoby, choć ułomne w tej zdolności: Alkohol – zmętni, zrobi mniej ostrymi, otępi zmysły. Spowalniając, daje widmo spokoju. Wysiłek – pozwala na czas skupić uwagę, Oczyszcza i męczy, lecz na czas niedługi. Umysł może i dałby temu radę, Ale ciało nie przetrwa tak długich katuszy. Gra – pochłania zmysły, zatracić się w niej można. Zamyka cię w świecie, tylko w ułamku realnym. Zjadając czas, przynosi raczej zapomnienie. Zostaje sen – on wytchnienie daje całkowite. Trzecia część dnia do niego należy. Porządek z chaosu się przedziera, Kończy się tak szybko, jak się zaczyna. Czy nie jest realniejszy niż życie…
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się