Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy już słów niewypowiedzianych
Przebrzmią echa…
Gdy już spojrzeń nie rzuconych
Minie czar…
Gdy fanfary
Zwycięstw naszych przeminą…
Gdy już wspomnień czar
kusz historii przykryje
czy ktoś wspomni nas ??
czym będzie świat….
Ile pytań chciałbym zadać
Ilu odpowiedzi nie usłyszeć….
Wiec stań ….
Wsłuchaj się w ciszę…….
Tam jestem ja…
Szum wiatru pośród liści..
Ostatni promień słońca
Co zaraz zniknie…
Otwórz swe serce i …
Posłuchaj…..
Posłuchaj wołania…
Ciszy..
Jak wiatru bezgłośne konanie
Jak ptaka lot nad lasem..
Czymże jesteśmy …
Tylko hałasem…
Słyszysz?????
Podaj swą dłoń zmęczoną
Pozwól zmęczonym powiekom opaść
Rozpuść włosy i …choć ….
Ja ciemną nocą ci poprowadzę..
Pokarze ci mój świat..
W odmęcie duszy zamknięty….
Świat dziki, przez ludzi…
Nietknięty…

EWIE


K.B 27.04.2009

Opublikowano

Witam,

własnie czytałam pięciowierszowe zwierzenia poety, co jakby pogubił pióra i tak się zastanawiam, czy szanowne grono znawców jest w stanie wzruszyć taki wiersz, jak Twój.
ile w nim wczesnych refleksji, buntu, ciszy po burzy i tego ciągłego odwiecznego czekania.
czy jako autor trzeba dojść koniecznie do puktu absolutnej dojrzałości, by dostrzeżono coś więcej niż tylko niezgrabne wersy.

chyba się zaplątałam.
pozdrawiam
/b

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Gdy już słów niewypowiedzianych
Przebrzmią echa…
Gdy już spojrzeń nie rzuconych
Minie czar…

Gdy fanfary
Zwycięstw naszych przeminą…
Gdy już wspomnień czar
kusz historii przykryje
czy ktoś wspomni nas ??
czym będzie świat….
Ile pytań chciałbym zadać
Ilu odpowiedzi nie usłyszeć….
Wiec stań ….
Wsłuchaj się w ciszę…….
Tam jestem ja…
Szum wiatru pośród liści..
Ostatni promień słońca
Co zaraz zniknie…
Otwórz swe serce i …
Posłuchaj…..
Posłuchaj wołania…
Ciszy..

Jak wiatru bezgłośne konanie
Jak ptaka lot nad lasem..
Czymże jesteśmy …
Tylko hałasem…
Słyszysz?????
Podaj swą dłoń zmęczoną
Pozwól zmęczonym powiekom opaść
Rozpuść włosy i …choć ….
Ja ciemną nocą ci poprowadzę..
Pokarze ci mój świat..
W odmęcie duszy zamknięty….
Świat dziki, przez ludzi…
Nietknięty…


Forma nieudolna + mnóstwo wytartych frazesów, Beatko, taki gniot nie jest w stanie wzruszyć, bo i czym? Po razy tysięczny człowiek czyta te same zwroty na forum, stąd jeśli miał się wzruszyć, wzruszył się za pierwszym/drugim/maksymalnie trzecim razem.

Możesz bronić kilku ładnych wierszy na Zetce, ale biorąc w obronę zdania typu: Pokarze ci mój świat.., nie zachowujesz się poważnie ;) tak myślę.
Na nie

Pancuś
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



si, nie chodziło o plusa czy pochwałę, ale o odrobinę delikatności w wypowiedzi :)
tylko tyle.
nie wiedziałam, że ktoś się w ogóle przejmie tą moją wypowiedzią.
nie mam zamiaru nikogo strofować ani walczyć z opiniami, bo zaletą portalu jest to, że każdy w końcu mówi za siebie i mam nadzieję szczerze.

pozdrawiam
/b
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



si, nie chodziło o plusa czy pochwałę, ale o odrobinę delikatności w wypowiedzi :)
tylko tyle.
nie wiedziałam, że ktoś się w ogóle przejmie tą moją wypowiedzią.
nie mam zamiaru nikogo strofować ani walczyć z opiniami, bo zaletą portalu jest to, że każdy w końcu mówi za siebie i mam nadzieję szczerze.

pozdrawiam
/b

Aaaaa, okej, to zwracam honor - nie złapałem, o co Ci chodzi. Pewnie masz rację ;)
Opublikowano

Niektórzy myślą, że nadmierne stosowanie wielokropków w wierszu jest EMO :D.

Po przeczytaniu kilku pierwszych wersów zaleciało tyloma banałami, że jeszcze parę a uznałbym to za dzieło sztuki. Jednak nie każdy umie nakręcić Kill Billa.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...