o jeden krok

[Bernadetta1]

w ramionach mocnych jak drzewa
tuliłeś niczym skrzydła ptaka
obejmując postać i cień zarazem
wieczór przeciągał wiatrem
gałęzie

oddaleni o oddech
przybliżeni o grzech

zza firanki utkanego świtu
nowy dzień umył zaspaną twarz
rozwieszając na oknach
zdziwienie

została
rzęsa na policzku

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jedne "gałęzie" bym wyciapała i w drugim wersie okroiła jak wyżej przemeblowując nieco poniższe wersy (pierwsza zwrotka); całość super! powiem Ci, że mnie urzeka w Twoich wierszach takie spokojne, cichutkie tchnienie niezależnie jaki rozwijasz temat; czyżbyś była taką kojącą, ciepłą kobietą? jakoś tak wyczuwam intuicyjnie Twoją osobowość :)))), może się mylę, nie wiem...
pozdrówki Beatko :)

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jedne "gałęzie" bym wyciapała i w drugim wersie okroiła jak wyżej przemeblowując nieco poniższe wersy (pierwsza zwrotka); całość super! powiem Ci, że mnie urzeka w Twoich wierszach takie spokojne, cichutkie tchnienie niezależnie jaki rozwijasz temat; czyżbyś była taką kojącą, ciepłą kobietą? jakoś tak wyczuwam intuicyjnie Twoją osobowość :)))), może się mylę, nie wiem...
pozdrówki Beatko :)
no popatrz z tymi gałeziami przeoczyłam...jaka ja jestem oto pytanie;):):)..przemebluje Krysiu:)usciski

[Grażyna_Kudła]

"oddaleni o oddech
przybliżeni o grzech"

bardzo zmysłowe jak zresztą cały Twój wiersz Bernadetto

pozdrawiam

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzieki serdeczne:)pozdr.

[Ważny_filozof_z_Jabolem]

Bardzo pozytywnie. Tak trzymać. Pozdrowienia.

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzieki:)pozdrawiam - bez jabola;)