***(homo)

[Marta Magdalena]

homo
niewiadomo
po co
stoi na krawężniku
waha nogą

hop siup
leży na krawężniku
dobiera boki do brody
światło do wody
strony do świata

na zahut przerabia
pod koniec
pokornie
po nic

[Messalin_Nagietka]

nie wiem co znaczy "zahut" - może to odmiana losu
MN

[Marta Magdalena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ech...
no przerabia, przerabia, aż później nikt nie rozumie... :)
taki to mój los
(czy też jego odmiana :) )

[Anna_M.]

zupełnie nie łapię

[Marta Magdalena]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no właśnie...
no i PO CO ja piszę...

[teraa]

przepraszam, ale homo niewiadomo to określenie geja, pedała czy tam transwestyty... taki był zamiar czy niechcący... radziłabym zmienic bo mnie np. to bardzo zdenerwowało... ublizać nie wypada - przynajmniej tak prymitywnie...

Tera

[Marta Magdalena]

ech...

[sub]Tekst był edytowany przez Marta Magdalena dnia 30-07-2004 09:03.[/sub]

[sub]Tekst był edytowany przez Marta Magdalena dnia 30-07-2004 09:42.[/sub]

[sub]Tekst był edytowany przez Marta Magdalena dnia 01-08-2004 20:29.[/sub]

[teraa]

to zwykła chamska, obraza, do tego niskich lotów

[Patrycja Rosłoniec]

[nie na temat wiersza - bezet]
[Pani Patrycja dostaje drugie ostrzeżenie - kolejne skutkuje banem]
[sub]Tekst był edytowany przez Roman Bezet dnia 31-07-2004 19:09.[/sub]

[Emilia Zone]

miałam kiedyś koleżankę, która wyglądała jak facet
i ludzie nazywali ją właśnie "homo - niewiadomo"
nie wyobraża sobie Pani jak bardzo ją to bolało

źle zaczynać takim stwierdzeniem
proponowałabym zupełnie to wyrzucić
resztę zostawić, bo całkiem niezła jest :))
widzę, że lubi się Pani bawić słowem
pochwalam

pozdrawiam
Emilka

[Marta Magdalena]

jestem w domu wariatów. przyzwyczaiłam się. kiedy jem owoce i przypadkiem krzyknę granat wszyscy chowają się pod stoły. zdań nie zaczynam już od sądzę że, bo przerywają, nie mam prawa tu nikogo sądzić, tak mówią. mają rację, ich jest więcej, w więcej nie można się mylić. nie. wiadomo już, że powtarzanie ergo sum, ergo sum nic nie da. mówię do nich, cii do siebie. chyba nie widzą mniema mima ni ma. dziwne, bo sprawdzian lustra wypada jak najpomyślniej, jak zwykle. później po-myśl-czy-nie-masz-przy-widzeń. "wyobraźnia to dla Pani obce słowo, jest Pani zbyt ograniczona w swej bubkowatości". bubkowatość to dla mnie obce słowo. sobie wezmę je do siebie nieosobowo. wezmę je sobie pokornie pod koniec. coraz bardziej po nic.


proszę Pań/Panów Wielce Oburzonych. fakt. kojarzyć się może. ale. to ja jestem homo (tu miejsce na wdech (i w wierszu także) i ja też go biorę (tu też), bo nigdy nie-wiadomo, jak sobie ktoś dopowie, to już ryzyko tych-którzy-nie-mówią-wszystkiego). to wiersz o mnie. kogo chciałam obrazić? najpewniej Aborygenów i Eskimosów. i proszę czytać, czytać, bo już niedługo go tu nie będzie.

wyleję wodę z burzą w szklance.

[Patrycja Rosłoniec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zatem proszę o wybaczenie... Pani komentarz pod komentarzem Tery naprowadził mnie na opinię, jaką wyraziłam w komentarzu. Przykro mi, że powstała taka dyskusja i że nie potrafiłam powstrzymać emocji. Przepraszam jeszcze raz i obiecuję następnym razem pomyśleć więcej...

Jest mi naprawdę niezmiernie głupio. Wiem, że wypowiedziałam troszkę za dużo słów i chciałabym je cofnąć. Przepraszam jeszcze raz, Patrycja Rosłoniec.

[Hanna Kilt]

nie wiem czy ten wiersz ma wnieść coś w moje życie, czy jest kolejnym utworem pisanym na ilość nie na jakość, chociaż jakieś odczucia estetyczne, ale nie... chyba nie, a może napisany
"pod koniec
pokornie
po nic"?
ale to tylko moje zdanie
pozdr.

[Dariel Gryfinheart]

Ten tekst emanuje czystą poezją...Od razu widac, że został głęboko przemyślany, a opcja z homo-niewiadomo od razu jest widoczna, nie wiem jak można być aż tak bardzo zapatrzonym w nieprawdę, aby nie widzieć tego sensu...
[sub]Tekst był edytowany przez Dariel Gryfinheart dnia 01-08-2004 17:18.[/sub]

[Hanna Kilt]

oczywiście każdy może mieć swoje zdanie:) na tym polega wolność słowa:)
pozdr.

[Mona Liza]

jak zwykle spóźniona- nadrabiam zaległości. zaglądam tu i widzę...Cudo! wspaniałe, olśniewające prostotą dzieło, które natychmiast wyryło się w mojej pamięci. Ale nie będę się rozpisywać, powiem krótko- świetne.Podziwiam autorkę.

Pozdrawiam- Marta;)