Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czasem padam deszczem

niepokorna
zaznaczam obecność pionową strugą

w haustach szarpiącego się wiatru
gram na gałęziach
bezwolne poddają się dłoniom
wyginającym ich kontury

z każdą kroplą
przybliżam się i oddalam
wyciągasz rękę lecz przeciekam przez palce

zanim ściągnę burzowe chmury
otwórz powieki nocy

  • Odpowiedzi 63
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Beatko, cuuudnie ale...
żaluzje zmierzchu, są - jak na taki cudny wiersz za bardzo oklepane
cmoookam mocno w pionie ;PPPP
no jak Ty mowisz Stasiu ,ze oklepane, to trzeba cos pomyslec:):)no cos mi moze przyjdzie do głowy:) usciski:)
Opublikowano

Bardzo ładny i prosty wiersz. W dodatku przypomniał mi o jednym takim moim, opartym na podobnej przenośni, choć mówiący o czymś innym - muszę go poszukać i wrzucić na P. Tym bardziej podoba mi się Twój - no bo gra na tych samych strunach wrażliwości.
Pozdrawiam ciepło i niedeszczowo.
Joaśka.

Opublikowano

Beatko, ogólnie sympatycznie, ale mam uwagi

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Tytuł jest wieloznaczny (rozpad) i niewykorzystany.
A gdybyś na przykład

"jestem krucha
czasem rozpadam się na tysiące kropel
zaznaczam obecność ścianą deszczu"


i jeszcze podkreślić tę wieloznaczność
"zanim ściągnę burzowe chmury
otwórz powieki nocy
bo rozpadam się"


Takie to moje myśladło przy Twoim wierszu. Pozdrawiam, cmok :)
Opublikowano

gra pani na emocjach
dobrze że wiersz bardzo komunikatywny
wręcz "łatwy"

ale proszę pamiętać że sam impresjonistyczny obrazek
nie wystarczy człowiek będzie szukał dalej głębiej

oczywiście na plus.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • @Zbigniew Polit Piszę, jak sam  tytuł wskazuje (rozważania), aby przemyśleć, myśleć, rozważać. Gdzie był kochający Bóg, kiedy umarł Pana ukochany szwagier? Cierpiał razem z nim, proszę szanownego Pana (vide: Chrystus cierpiący na krzyżu). Takie są konsekwencje "grzechu pierworodnego", które będziemy ponosić aż do skończenia się tego świata. Gdyby było inaczej, mielibyśmy "raj na ziemi" i Bóg nie byłby nam potrzebny. Teologia nie odpowiada wprost na pytanie dlaczego Bóg stworzył człowieka i po co ta cała "zabawa" w zbawienie. To pozostaje Jego tajemnicą. Bóg jest tak Dobry, iż pozwala aby jego krnąbrny, złorzeczący Jemu  ludek w ogóle trwał na "tym łez padole". Miał co jeść, co podziwiać (piękno przyrody), o czym myśleć... .

      @Annie Chyba nie sądzi Pani, że Bóg będzie nas kochał złorzeczących Jemu, wmawiających sobie i innym, że Go nie ma, negujących i przekręcających Jego naukę objawioną przez Syna? Poza tym Bóg jest Duchem, we wszystkim do nas podobnym oprócz grzechu. To dawni artyści przedstawiali Boga jako sędziwego staruszka z siwą brodą. Mam stworzone też wiersze, nieliczne wprawdzie ale warte, moim zdaniem, przeczytania. 




×
×
  • Dodaj nową pozycję...