Dama Kameliowa Opublikowano 9 Maja 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Maja 2009 Będąc w samotności myślę o kimś kogo mieć juz nie będę Siedząc skulona w skórzanym fotelu pytam dlaczego Lecz próżno czekam odpowiedzi,wsystko milczy Wyrwane kartki z ksiegi życia,leżąc porozrzucane milczą Księżyc chciwie zagląda przez okno,odsłania przeszłość Ciszę pożera jad płynący z duszy,echo wspomnień rozbija ściany,uwalnia skrępowane myśli Niemy krzyk wspomnień wybija szyby,zmory przeszłości powstają z martwych,roznoszą wkoło zapach śmierci Pożółkłe zdjęcia wracają do łask,swej pani Zakrwawiony dywan,odzyskuje biel dawnych lat Czarna wstęga obetnicy na nowo się zawiązuje Reczywistość utopiona w morzu marzeń Tylko jednej rzeczy brakuje,brak odpowiedzi na ów pytanie Dlaczego......
Michał Gomułka Opublikowano 9 Maja 2009 Zgłoś Opublikowano 9 Maja 2009 Odpowiedzi na pewno nie brakuje. Może ciężko ją zaakceptować, może nie chce się jej szukać, ale jest. Wyrwane kartki z ksiegi życia,leżąc porozrzucane milczą - po co "księgi"? Wystarczy "wyrwane kartki z życia"... Forma w zasadzie jest dobra, poza finałem. Zdecydowanie trzeba oddzielić dwa ostatnie wersy i ująć je tak: Tylko jednej rzeczy brakuje odpowiedzi na pytanie Dlaczego...... podwójny wielokropek uzasadniony.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się