bie gnę

[czuła-ja]

pełna nadziei do Ciebie biegnę
biegnę przez gęste zarośla obaw
potykam się o korzenie niepewności
bie gnę gnę bię
sie bie
odwracam się
i nie chcę widzieć tego co za mną

[bazyl_prost]

zatracasz się

[Michał Gomułka]

Całkiem nienajgorszy wiersz. Jeśli sprzeczność między stwierdzeniem "odwracam się" a "i nie chcę widzieć tego co za mną" była zamierzona i ma wskazywać naa ułomność charakteru, to dobry zabieg. W przeciwnym razie należałoby pozbyć się wersu "odwracam się".

Może bez większych zachwytów, ale spójnie i dobrze.

[czuła-ja]

Drogi Michale.
Moja bohaterka trochę "oksymoronicznie" nie chce widzieć tego co za nią, mimo, że się odwraca. Nie jest to skomplikowane. Motywowane przez treść wcześniejszą. Biegnie "do Niego" pełna obaw i niepewności. I sama nie wie, czy dobrze robi. Rzeczywiście: i chciałaby i boi się. Ale żeby zaraz "ułomność"?;) Polemizowałabym...

[Diego Pawl]

mnie się podoba bardzo. i to nie jest podziękowanie za pozytywny komentarz. wiersz rozumie się przed jego rozebraniem. tu nie trzeba było zdejmować kapelusza nawet (w moim przypadku).