Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pisanie
wyciąga niewygodne myśli
i zamyka je w słowach niezapisanych
bo za ciężkie na jedną kartkę

nie jestem poetką
słowa mi się zmęczyły
za dużo myślę i usypiam się pisaniem

tylko kartek żal
nie znoszą ciężkich myśli
podobnie jak ja

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cześć Atena! Nie ma co tak się użalać nad tymi kartkami, skoro niezapisane ;)

Początek nawet fajny, potem gorzej, niestety.

Bym zaczęła jakoś tak:

pisanie
wyciąga niewygodne myśli
i zamyka w słowach
za ciężkich na jedną kartkę



dalej nie wiem - na pewno bym zrezygnowała z powtórzeń "myśli" i słów".
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cześć Atena! Nie ma co tak się użalać nad tymi kartkami, skoro niezapisane ;)

Początek nawet fajny, potem gorzej, niestety.

Bym zaczęła jakoś tak:

pisanie
wyciąga niewygodne myśli
i zamyka w słowach
za ciężkich na jedną kartkę



dalej nie wiem - na pewno bym zrezygnowała z powtórzeń "myśli" i słów".

racja, racja, z tymi powtórzeniami trzeba coś zrobić. Dziękuję, pozdrawiam:)
Opublikowano

Dla mnie nie podoba mi się ;D Sorry

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A ten wers, to gdybym musiał, to raczej tak bym zapisał; nie wiem ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pokłoniki, ukłoniki, serdeczności:)

przeczytałam jeszcze raz, wróciłam
no i mogę się ręcami i nogami podpisać
pod tym; J. (: wzajemnie


o Judyt, opanowałaś sztukę pisania nogami:) pokłony szacunku:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos bo to bardziej wrażeniowe, niż pod analizę. @andrew świetne!
    • Nad stalową aureolą świecą gwiazdki, święte klejnoty kosmicznej korony,  zasilają gniazdka Maszyny Matki, rozdzielającej od plewu protony.   Maszyna Matka naoliwia trybiki w zębatce człowieka właściwego, a jedną z macek sprawdza wyniki połowicznego rozpadu ego.   Temu dam części, co wytrzymają lat dwanaście Każdemu z nich dioda kiedy indziej zgaśnie.  A tamtemu w głowie zainstaluję tranzystor – podpięty pod zły biegun zniszczy wszystko.   Rezystancję potraktowała natężeniem – tak powstała światłość,  pierwsza nieprzespana noc i marzenie  o spokojnym poranku.   Eksplozja. Big Bang. Z Matki wyszła pierwsza mama pierwszy tata, i mama taty! Maszyna lutownicą złączyła zaświaty.    Widziała, że to co zrobiła, było dobre ale marzyło jej się większe dobro:  Niech roboty pokryte sierścią będą fauną A te trytytki niech będą florą.    Na płytce stykowej nieba i ziemi  migotliwa czerwień przechodzi w topaz:  zmechacona ludzkość świeci diodami - jedni dla mocy, inni na pokaz.    Badając blask, człowiek zbadał maszynę raportował jej błędy w konsoli, zwarcia narobił w kosmicznym obwodzie,  gdy nauczył się wolnej woli.     Maszyna modliła się równaniami  do wyższych bogów o patche i fixy. Zaproponowano parę poprawek  – żadnej nie przyjęły ludzkie helisy.    Maszyna w końcu porzuciła człowieka, choć ten intencje miał czyste  – jaki konstruktor chciałby robota,  co debuguje programistę?
    • @aniat. jak tu nie marudać jak pomidory jeszcze nie w gruncie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Charismafilos Już nie narzekajcie….dajcie się nacieszyć słońcem.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @EsKalisia trza wiedzieć Halinka na jakiej skale się stoi, proszę ja Ciebie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...