Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miałem ogród pełen życia
kwiaty oplatały szczęście,
chwasty upiększały przyjaźń,
drzewa użyczały silnych ramion.

Dzień z nocą nie zmieniał czasu
młodość przyozdabiając w skrzydła,
ptaki ćwierkały: Bacha, Chopina,
wiatr wtórował w takt symfonii.

O świtaniu prysnął czar ,
gdyż Ciebie przy studni nie było,
popioły pozostały i wonna frezja,
która kwitnie przy nowiu księżyca.

Opublikowano

Wiosna ma to do siebie, że przywołuje wspomnienia.
Mimo ożywionej przyrody, kwitnienia i słońca, w sercu człowieka
rodzi się smutek, gdy kogoś ukochanego już nie ma.
To tyle na pierwszy rzut oka.
Podoba się :)

Serdecznie pozdrawiam.
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Niestety coś wiemy na temat weny
Daleko nie poszła jeszcze Cię odwiedzi.
Nie zawsze trzeba pisać aby pisać,niekiedy
wystarczy dosłownie ułamek sekundy
żeby znaleźć w sobie to coś,czego wielu
nigdy nie pozna i to jest piękne.

Pozdrawiam
Opublikowano

Przepraszam Droga bestio ze piszę nie ...do wiersza ,czytałam Twój wiersz w Z-tce ...świetny ...chciałam dołączyć post ale wiersz zniknął...świetnie broniłeś SWOICH RACJI GRATULUJĘ!!!
Ja także miałam komentarze o charakterze nic nie mówiących...!
Dlatego napisałam na forum o tym problemie.
Wiem że jesteś świetnym poetą i polonistą zawsze miło mi że do mnie zaglądasz mam nadzieję że dopóki mi zdrowie pozwoli będę pisała w warsztacie ,tu są otwarte szczere umysły poetów można się wiele nauczyć i doskonalić pisanie!
Serdecznie świątecznie!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 ... sztalugi  na molo rozłożył  malarz czasu  pomyślał  o maju    już chciał zacząć  spojrzał na ciebie  na morze  mina ...    dam więcej słońca  pomyślał    rzucił jeszcze  raz spojrzenie  uśmiechałaś się     tak będzie ok   zaczął malować jutro  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Alicja_Wysocka Uroczy !!
    • @wiedźma   a to nawet nie wiesz jak bardzo mi jest miło:)   dziękuję;)     @Lenore Grey   o matko:)   pięknie dziękuję;;)   bardzo serdecznie pozdrawiam ;)    
    • @Berenika97 - niezwykle plastyczna miniatura. Uderza tu ciekawy paradoks: choć zwykle z utęsknieniem czekamy na koniec kapryśnej aury, tutaj zmiana pogody brutalnie przerywa proces twórczy. Wiersz sugeruje ciekawą paralelę – wraz z deszczem spływa nie tylko szkic, ale i pewien poetycki mikroklimat. Wygląda na to, że niektóre obrazy mogą zostać dokończone tylko w konkretnym, szarym anturażu, a słońce, zamiast pomagać, kładzie kres tej ulotnej wizji. Jednak robiąc tylko jeden krok do tyłu, patrząc z niewielkiego dystansu, możemy dojść do wniosku, że jednak  kwietniowe niepogody były zbyt obfite i akwarela spłynęła właśnie przez to z kartki - razem z deszczem. Czyli, że słońce powinno być korzystne dla następnego dzieła. Żegnaj niepogodo. Każe się ten tekst zastanowić nad  kolejnością zdarzeń - stykiem trwania przed czasem i po niewczasie, sekwencją przyczyn i skutków  oraz równoczesnością różnic.
    • Dziś nawet czajnik na mnie nie gwiżdże, w kominie zasnął zziębnięty świerszcz. Tuż przy zegarze wystaje cisza jak gwóźdź zrdzewiały, jak z płotu żerdź. I księżyc w pełni drąży po nocy srebrzystą smugę za cieniem rzęs. Nie powiedziałeś, chciałam usłyszeć dobranoc Alu, ja ciebie też.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...