paradoks miłości

[teresa943]

skazujący wyrok
w oczach nienawiść
za żaluzjami obojętności
niewinna krew
pojmanego

ręce zbyt krótkie
by przelewać na próżno
do dziurawego dzbanka
boli przymuszenie
i wciąż brak otarcia
białej chusty

w tłumie ulicznym
wzgardzona droga pod górę
z ciężarem razów
krwawiące skrzyżowania
do dna kielich żółci
i bezgwiezdna noc
po trzech

już tylko
jasność poranka

[Marlett]

Tereso!
Dobrnęłam do końca wiersza - zrobiło się radośniej i jaśniej.
PozdrawiaM.

[aluna]

Nie wiem dlaczego ...ale mnie przygnębił ...chyba że taki zamysł autora!
Może cosik od peelki dla czytelnika?
Ciepluteńko!

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, Marlett. Ważne, by dobrnąć.
Potem już tylko RADOŚĆ bez końca.
Dziękuję.
Serdecznie pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, nie przygnębienie!
Zamysł niesie nadzieję w poincie,
więc trzeba iść pod górę, chociaż ciężko.

Radości!

[Jan Neck]

Tak, przez cały niemal wiersz człowiek idzie pod górę, by wreszcie w poincie odczuć ulgę. Ale czyż tacy nie jesteśmy? Wszystko, co było po jasności poranka jest nie istotne. Nie ważne, czy jest dobrze, czy lepiej, ważna jest tylko ta jasność. A co było kiedyś? Warto pamiętać i opisać. Dla samej świadomości, że było gorzej.

[Katarzyna Leoniewska]

Nadzieja może i jest, ale czy poetyka nie nazbyt krwawa?

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bingo! Wnikasz w sedno.
Dziękuję Janku.
Serdecznie pozdrawiam :)

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Hmm...paradoks miłóści na tej drodze...
Dziękuję.
Pozdrawiam.

[bestia be]

Ten wiersz już mi tak namieszał w głowie, że aby go zrozumieć musiałem dokonać przestawienia neuronów z neurytami, lecz dobrze że jeszcze w zanadrzu została synapsa. Jednak po wielkim boju stoczonym z owym przesłaniem w warsztacie muszę stwierdzić, że nie żałuję tego. Wracając do wierszopisa, to muszę powiedzieć iż kawał mądrej i rzetelnej poezji. Jestem rad , ze mam możliwość czytać takie wiersze nie w bibliotece u polskich, czy zagranicznych autorów, ale na tym forum.

gratulacje Krysiu

stały czytelnik

bestia

[Grażyna_Kudła]

Jaka radość i ulga Teresko, gdy teraz czytam ten wiersz i już mi się mózg nie grzeje, wszystko jest jasne jak ta jasność poranka. Jednak nie żałuję swojej dociekliwości, bo wiersz godzien wielkiej uwagi
Pozdrawiam

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bestio!
Przede wszystkim dziękuję za cierpliwość (w warsztacie) i wytwałość
w czytaniu moich, hmm, wierszyków.
Jestem trochę zszokowana Twoim komentarzem i nie wiem, co powiedzieć.
Spiekłam porządnego "raka" i chyba tylko jeszcze raz z całego serca podziękuję
za miłe słowa i gratulacje :))

Cieplutko pozdrawiam stałego Czytelnika.
Krysia

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Grażynko, miałam troszeczkę wyrzutów sumienia, że musiałaś kłaść zimne okłady na umęczoną głowę, ale skoro nie żałujesz, to bardzo się cieszę.
Dziękuję za ponowne zainteresowanie i za ciepły komentarz.

Serdecznie pozdrawiam :))

[Ewa_Kos]

Ładnie i się podoba, choć smutno jakoś:)
Serdecznie pozdrawiam:)) Cmok!! Ewa.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż? Paradoks miłości...do końca...wbrew i pomimo.
Cieszę się, że Ci się podoba.
Dziękuję.
Pozdrawiam serdecznie Ewo:))
Cmoook!

[bestia be]

Krysiu patrz w serce i czytaj sercem. Nie moja to wina, że Twoje wiersze, jak zadry wbijają się w moje serce, które inaczej postrzega świat niż oczy. Jesteś wielka przez przekaz poezji, która poruszy zapewne nawet skały.

serdecznie i proszę o więcej tak wspaniałych wierszy

bestia

[a._mrozinski]

Męczący ten wiersz. Nie wiem czy tak miało być, by poczuć to, o czym jest, czy po prostu niesprawnie napisane? biorąc pod uwagę pointe wierzę, że ten pierwszy przypadek. Dobre i ciekawe.

Arek

[M._Krzywak]

Na początek cytat:
"świat z paradoksów jest stworzony, być może to jest świata sens
to co dla jednych bywa dobrem, dla drugich bywa czystym złem..."
(tak z pamięci, ale sens został)

czyli - poruszamy się w kręgu czynów i konsekwencji. Czyn, a w tym wypadku nienawiść zamieniona w kaźnie jest początkiem drogi do miłości. I od razu uwaga do 1 strofy - radzę omijać (dla warsztatowej wirtuozerii) takie obiegowe, utarte frazy jak: "żądza krwi", w "oczach nienawiść".
"Niewinna krew" - to daje szerokie pole do namysłu...
Ale wiersz nabiera rozpędu i zarówno strofa 2 i 3 z dobrą puentą pozwala na zadumę. I to jest dobre.
Na tak.
Pozdrawiam.

[maria nika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bestio!
Wzruszasz mnie. Rozumiem, że te zadry są w sensie pozytywnym? Nie chcę, żebyś cierpiał.
A więcej? Nie wiem, co Wena na to. To od niej zależy.
Dziękuję za miłe pełne otuchy słowa; one są bodźcem do większych starań.

Serdecznie pozdrawiam :))))