Milczenie, Wdowi grosz, Telefon z Londynu

[Dominik Pisarski]

MILCZENIE

Klęczę przed Tobą Panie,
Szaty swe ciężkie rozrywam
Spójrz na te kości, obleczone skórą
Spójrz na to słowo, co serce przebija.
Milczysz…głos Twój tu zbędny.
Ja czuję chmury nad głową,
Pięści kościste, szumy bluźnierstw,
Kaskady pytań…Ty Panie milczysz.
Dlaczego? – nie pytam.

Włożyli mi na barki drewno.
Czuję żywicę lepką, jeszcze świeżą.
Wychodzę…
Plucie w twarz się zaczyna.
Nawet młoda dziewczyna dziecko porzuciła
Aby napluć mi na to lico zszarzałe.
Czuję ból, pieczenie,
Czuję nóg chwianie.
Upadek…
Ty milczysz Panie.

Doszedłem już tam, gdzie dojść mi kazano.
Jakiś ojciec dzieciątka z kołyski
Zdziera mi szatę bez ceregieli.
Jestem nagi…
Widzę ich, widzę tych,
Wiatru nie widzę, lecz on też chłoszcze.
Czuję zimno na dłoni,
Czuję ostrze, Słyszę trzask,
Widzę niebo stalowe.
Nie mówię już nic, odebrało mi mowę.
„A!”…tyle że głośniejsze i mocniejsze,
Wyrwałeś mi z gardła – najlepsza modlitwa.
Pozostaje mi na śmierć czekanie.
Ja wiszę między stalą a drewnem,
Ty milczysz Panie.

Dopiero gdy głowa ma
Okryła się kurtyną zlepionych włosów,
Gromy potężne zesłałeś!
Trzęsienie ziemi! Apokalipsa!
Ucieka biznesmen, robotnik i pijaczyna.
Ty się odzywasz,
A ja spoczywam.

Teraz jeszcze więcej niż klęczę
Teraz już szat nie rozrywam.
Proszę Cię Panie,
Byś w tym momencie się nie odzywał.



WDOWI GROSZ

Obdaruję cię najhojniej, jak potrafię.
Przyjmij marzenia, których nie spełnię.
Weź tęsknotę do wszystkiego, co ze mną związane,
Kilka nocy z otwartymi oczyma,
Obraz mojego uśmiechu,
Nadzieje, które rozwiałem.

Podarowałem ci tyle, ile mogłem
Wszystko z tego co miałem.
Tracę, gdy widzę
Twoją opuszczoną głowę
I łzy na suchej ziemi.





TELEFON Z LONDYNU

„Pada deszcz, słyszysz?”
Nie słyszy, uszy zatyka…
…szum Oxford Street.
„To londyńska pogoda, emigrancka dola.
Tu w Anglii syto – wieczna swawola.
Tylko czasem dostaję po tyłku
Od moich szefów i kilku Anglików.
Mówią tu na mnie >Johny (Między sobą >pollack Funty zarabiam, this is good.
Kiedy wracam? Nie wiem.
Za rok, może dwa…
Jak u was będzie lepiej,
Jak u mnie jeszcze lepiej.
Kraj w potrzebie?
Ja również…wczoraj i dziś
W pogoni za chlebem.
Mamo, jest okej!
Polaków mnóstwo – prawie rodzina…”

Nagle trzask słuchawki, sygnał w uchu syna.
W Białymstoku łza na starym telefonie.
Ach matko! Serce ci krwawi,
Nadzieja umyka.
Pada deszcz, słyszysz?
Nie słyszy, uszy zatyka.

[Baba_Izba]

Przeczytałam, podobały mi się. Dlaczego kilka wierszy na raz?
Pozdrawiam
- baba

[Dominik Pisarski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :-) Dałem trzy, bo chcę korzystać z możliwości wstawiania wierszy.Jestem tu nowicjuszem i mam nadzieję, że nikomu nie przeszkadza to, że daję więcej tekstów niż powinienem ;>