Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Telefon zburzył ciszę nastrój to, co masz cały czas w domyśle tekstu.
Można by napisać telefon wyrwał ....ale ten telefon tu burzy swoją rzeczywistością
Prawdziwa Belferzyca ale dzięki za interpunkcję

pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




tylko że teraz używamy plastrów:)

zamiast penicyliny? a to ciekawe.

plastrami zaklejamy rany, tak jak to się odbywało w przypadku użycia pajęczyny. przepraszam za błąd wynikający z mojej medycznej niewiedzy. w takim razie:

... używamy plastrów i zastrzyków.


:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



zamiast penicyliny? a to ciekawe.

plastrami zaklejamy rany, tak jak to się odbywało w przypadku użycia pajęczyny. przepraszam za błąd wynikający z mojej medycznej niewiedzy. w takim razie:

... używamy plastrów i zastrzyków.


:)))
;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Telefon zburzył ciszę nastrój to, co masz cały czas w domyśle tekstu.
Można by napisać telefon wyrwał ....ale ten telefon tu burzy swoją rzeczywistością
Prawdziwa Belferzyca ale dzięki za interpunkcję

pozdrawiam Jacek
No to może być tak:

Telefon zburzył ciszę i spytał:
"Przepraszam, zakład... pogrzebowy?"


Nie musi być tak, jak proponuję, ale tak, jak jest teraz, naprawdę nie jest zręcznie i psuje Ci to piękny wiersz. Akurat w płońcie. Wielka szkoda.
Buziaki. :-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w pajęczynie jest lekarstwo.
jestem tego dowodem, że tak jest, wiersz też jest jak lek na duszę
:D
miło mi dziękuję - rajcują mnie tradycyjne formy poezji, pajęczyna nie szkodzi a jeśli się udało dobrze utkać to miło, że leczy

pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Imienniku, a może ludzie nie doceniają miłości, zauważają wtedy kiedy odchodzi i kiedy jest za późno a z nienawiścią nie jest aż tak, zdominowani jesteśmy przez zawiść bo zazdrość może być czymś pozytywnym jeśli mobilizuje do pozytywnego działania.
a telefon czasami lepiej wyłączyć

Pozdrawiam Jacek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.   AH
    • Ktoś przede mną liczy drobne.   Za mną ktoś patrzy na zegarek.  I jeszcze ktoś  poprawia koszyk,  jakby ustawienie rzeczy, miało ostateczne znaczenie.   Wszyscy jesteśmy w kolejce, po coś więcej niż chleb i mleko.   Ale nie mówimy tego głośno.   Bo może właśnie to milczenie, trzyma nas jeszcze w całości.
    • Już prawie widać   Zieleń w niebieskości, wiatru drganiem, ciszą. Wysoko, w kołysce z patyczków, rodzi się życie. Schowane przed okiem, ale nie przed sercem. Tańczę na klawiaturze, w puchu i w dziobie radośnie się chowam.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Rafael Marius Masz rację.  Przyjemnego dnia, pozdrawiam.
    • Link do piosenki:     Przestań! – nie rób tego To takie dziwne, poplątane Ja nie rozumiem już niczego Chyba z łóżka dziś nie wstanę   Powiem tak: już nie będę Więcej na uśmiech się nie zdobędę   Na te śmieszki i uśmieszki Dość mam wszystkiego Te Twoje wybryki i grzeszki Dość mam tego   Bawisz się mój miły Nie rozumiem sensu – mój drogi Masz umysł tak zawiły Chyba nikt nie zrozumie – nawet bogi   Albo inne duchy, mary Nic nie zrozumieją – drogi mój To na pewno czary-mary Ten uśmiech Twój   Ja płaczę i znów się śmieje Sama z siebie – wiesz kochany I w ramionach, w myślach mdleje Zakochałam się – o rany   I tak myślę, i w tych myślach roję Że to może Ty, że my dwoje Co z tego, że nie tak, że inaczej To nieważne chyba – raczej?   Ja Cię kocham mój kochany Zakochałam się – o rany!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...