Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zmieniłbym ostatni wers ...
wiersz brzmiałby więc tak:

za zamnkniętymi powiekami są kraty
ze wszystkich stron
ostre jasnością wysmuklone mrokiem
zimne jak pogarda
jak więzienie mojego strachu


pozdrawiam

Opublikowano

Aguś, no gupio mi niemiłosiernie, wiesz. Nie było cię, to powiem jeszcze raz. Zamieszczane przeze mnie w tym tygodniu twory mają wszystkie po 6, 7 lat... WnioseK? Muszę się chyba cofnąć w rozwoju i zacząć rozwój jeszcze raz laugh.gif
Cieszę się, że ci się podoba.

Opublikowano
CYTAT
albo skasowanie tego potwora wierszopodobnego


To twoja krytyka, oyey? Konstruktywna bardzo. Ale ja ci i tak język pokażę : tongue.gif i, z wrodzonym sobie wdziękiem powiem "nie". Potwór zostaje.
biggrin.gif
Opublikowano

szukałem jakiegoś wiersza Twojego autorstwa, w który bym się wczuł ( czytaj : który by mnie nie przerastał ) i znalazłem ten. Okazuje się, że gdy go pisałaś ja bawiłem się w Kowbojów i Indian. Aż się chce wyjść z tego forum po przeczytaniu takiego utworu, bo po prostu świetny obraz.
Nic więcej.
cześć
Opublikowano

nawet nie wiem co ci na to odpowiedzieć, Val. Aż sobie zażartuję: chcesz mi pewnie powiedzieć, ze taka stara jestem smile.gif uroczo smile.gif

Tę serię miniatur, "maleńkich", pisałam będąc niemal w kołysce, nawet jeśli dziwnie to brzmi. Daleko mi było nawet do Kowbojów i Indian. "Twórczość gówniarska" tak zwana. Komentarze pod tym wierszem zmusiły mnie do głębszego spojrzenia w swoją przeszłość. I wybaczenia sobie pewnych słabości.
Dzięki.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witam - faktycznie pamiętanie może boleć - ja wolę by cieszyło -               tak to działa - ciekawy wiersz - budzi refleksje -                                                                                                 Pzdr.serdecznie.                
    • @Alicja_Wysocka Dobra, dobra, herbatkę Ci postawię na osłodę.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      (AI - Deep Dream Generator)   A w tych notesikach możesz zapisywać sobie pomysły na wiersze, bo one lubią uciekać z głowy.
    • @Gosława

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dla mnie to jest bardzo smutny, pełen desperacji wers. Bo takie pojmowanie miłości wskazuje na to, że peelkę musiało boleśnie dotknąć wiele doświadczeń, z którymi, z oczywistych względów, nie mogła sobie w mądry sposób poradzić. Proste życie w wiejskiej rzeczywistości, w dawnych czasach, raczej nie sprzyjało przepracowywaniu cierpienia. Makatka nad łóżkiem jest kwintesencją tej rzeczywistości. W miłość - w małżeństwo - kobieta uciekała przed wieloma rzeczami - przemocą, biedą, wstydem. I zazwyczaj trafiała w ten sam zaklęty krąg, gdzie nic się nie zmieniało, a o bólu się nie mówiło. I ten wzorzec funkcjonował w kolejnych pokoleniach. A przecież miłość powinna być nie środkiem, ale celem samym w sobie.
    • @tie-breakAłaaa :) @Berenika97Bereniczko, ja Ciebie zjem kiedyś :)
    • Witaj - „Dzieci do domu! na mrozie zostają te dwa Bałwany, jeden ze śniegu, a drugi stary i głupi!” - ale żona pojechała - moim zdaniem powinna się cieszyć - no ale różne są żony  -                                                                                                            Pzdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...