Niedorzeczność

[Florian Jakimowski]

Głęboki bezsens
zapaści świata się doczekał.
Przejął on człowieka,
umysłem zawładnął jego.
Spojrzenie w bezsensie
owiało dawne miłości.
Już poezja i proza
mi zbrzydły,
opery nie słucham co wieczór,
Bajora nie nucę...
Bajdy opowiadam, jakiż to
szczęśliwy jestem,
absurdem się sycę,
samotnością żyję...
Patrząc przed siebie, myślę o tym
co jest za mną.
Odwracam się.
Znów szukam tego co za mną jest.
Rozglądam się wokoło.
Nic nie znajduję.
Nie znajduję Ciebie.
Ucieka ma dusza,
nie cierpiąc nicości...
Myśli moje Cię gonią.
Nic mi nie zostaje.
Niedorzeczność dnia.

[bezsenna81]

nie podobają mi się znaki interpunkcyjne na końcu wersów-po co to,tak była by swoboda w wersyfikacji a te kropki i przecinki ograniczają no i duże litery na początku wersów też niepotrzebne-ale to tylko moje subiektywne odczucie,poczekaj na innych.zrezygnowała bym też z powtórzenia dwukrotnego"co za mną jest"poza tym wiersz ciekawy,wciągający-pozdrawiam:)

[JacekSojan]

prawda - NIC;
natrętne INWERSJE to nic nie uczynią czymś;
J.S